Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου 2020

Πάλι η διαμάχη για το αγέννητο παιδί: Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένον αχυρώνα. Για τις ζωές των άλλων

Πριν από μήνες, με αφορμή τη σφοδρή συζήτηση που πυροδότησε στην εγχώρια δημόσια σφαίρα η απόφαση της Ιεράς Συνόδου για θέσπιση «Ημέρας του Αγέννητου Παιδιού», και κυρίως με αφορμή την οργισμένη αντίδραση φιλελεύθερων και αριστερών, διατυπώθηκε στον ιστοχώρο τούτο η εξής θέση: Αυτή η αριστεροφιλελεύθερη κραυγή μάχης που υπερασπίζεται - έτσι απλά - το «δικαίωμα στην άμβλωση», μπορεί πολύ εύκολα να οδηγήσει έξω από κάθε ουσιωδώς λογική και κανονιστική θέση. Δηλαδή, να διολισθήσει σε μια θέση που εξαρχής αρνείται να υπακούει σε κανόνες δικαιοσύνης, και μάλιστα καθολικής ισχύος (βλ. «Εμείς που μας επέτρεψαν να γεννηθούμε και οι άλλοι, που μέλλει - άν τους το επιτρέπουμε - να γεννηθούν»). 
Οι μεν, «οι θεομπαίχτες, δεν αντιτίθενται στις εκτρώσεις για λόγους πάντα ηθικούς», ούτε ασκούν κριτική στις  κοινωνικές αξίες που προάγουν την υπογεννητικότητα και τη γήρανση του πληθυσμού (μετατροπή της υλικής ευημερίας σε νέα θρησκεία, αντικοινωνική αυτοπραγμάτωση του ατόμου, διεύρυνση του διαθέσιμου ελεύθερου χρόνου για χάρη της οικονομίας και της αγοράς με μείωση των υποχρεώσεων που δημιουργεί η οικογένεια με πολλά παιδιά, εμπορευματοποίηση της έλξης μεταξύ των δύο φύλων). Αλλά θέλουν τα παιδιά ως εργαλεία, συχνά και κυρίως «για λόγους εθνικιστικούς: Θέλουν να μεγαλώσει το έθνος τους». Οι δε, «υποστηρίζουν το χωρίς προϋποθέσεις ή με ασθενείς προϋποθέσεις δικαίωμα στην έκτρωση με επιχειρήματα που αντλούν από εγωιστικές-ωφελιμιστικές ιδεολογίες και καθιερωμένες νοοτροπίες μιας αντικοινωνικής αυτοπραγμάτωσης του ατόμου. Και δεν είναι καθόλου σίγουρο ποιό από τα δύο κίνητρα είναι το χειρότερο». Γιατί, «το απροϋπόθετο “δικαίωμα” στην άμβλωση είναι ένα ακραία φιλελεύθερο δόγμα, πράγμα που σημαίνει αντίθετο στην αξίωση για κανόνες δικαιοσύνης καθολικής ισχύος. Τελικά, ο ακραίος σχετικισμός του - το “όλα επιτρέπονται” - το κάνει υπόδειγμα ενός ανορθολογισμού που ντύνεται με το ράσο της λογικής». Όμως «δεν είναι δουλειά μιας μη ιδιοτελούς ηθικο-πολιτικής στάσης (πείτε την αριστερή ή δημοκρατική ή απλώς συνεκτικά λογική, ή ότι άλλο θέλετε) να σύρεται πίσω από την ακραία ωφελιμιστική κοσμοαντίληψη των δογματικά ατομιστών φιλελεύθερων».
Έτσι, ακόμη και αυτή η «μικρή» διαμάχη, που αναζωπυρώνεται διαρκώς και συνεχίζεται με νέες μορφές, και με όλη τη σφοδρότητα της ελληνικής «αντιστασιακής», δήθεν υπερπολιτικοποιημένης, νοοτροπίας, δείχνει - μαζί με πολλές άλλες μεγαλύτερες και σφοδρότερες - κάτι πολύ δυσάρεστο: Ότι ένα κρίσιμο ζητούμενο της ρευστής και δύσκολης εποχής μας, μια μη ιδιοτελής, δηλαδή αλληλέγγυα ηθικο-πολιτική στάση με λογική συνοχή, παραμένει στα αζήτητα.
Και επειδή τη διαμάχη αυτή τη συνεχίζουν ακούραστα, με λόγια και με πράξεις, προπαντός οι πιο ακραίες πτέρυγες των δύο αντιμαχόμενων στρατοπέδων, αξίζει να ειπωθεί κάτι ακόμη σαφέστερα, με τρόπο σκόπιμα οξύ και προκλητικό, για να αναδειχτεί και το παράδοξο της ιστορίας αυτής:  Έτσι όπως διεξάγεται, φυσικά όχι μόνον στην Ελλάδα, εάν την εξετάσουμε από την άποψη των πολιτικών φιλοσοφιών που πρωτοστατούν πίσω από τα αντιμαχόμενα μέρη, πρόκειται για διαμάχη μεταξύ εθνο-συντηρητικών κολλεκτιβιστών αφενός και αναρχοφιλελεύθερων ατομιστών αφετέρου.
Αυτό, εκτός των άλλων, αντικατοπτρίζει και αντίστοιχες προτιμήσεις για τα είδη κοινωνίας που επιθυμούν ή και οραματίζονται οι «πνευματικοί καθοδηγητές» και ενσυνείδητοι υποκινητές των δύο πλευρών. Και όσον αφορά τη λεγόμενη πολιτισμική Αριστερά, είτε της σοσιαλδημοκρατικής, είτε της ριζοσπαστικής απόχρωσης, αυτή είναι σήμερα καπελωμένη μέχρι τα γόνατα από τους αναρχοφιλελεύθερους ατομιστές.  Αλλά όχι μόνον στο θέμα αυτό
Επομένως, όποιες και όποιοι δεν ανήκουν ή δεν θέλουν να ανήκουν ούτε στο πρώτο ούτε στο δεύτερο στρατόπεδο, αλλά έχουν σοβαρούς λόγους να τηρούν αποστάσεις και από τα δύο - έστω και όχι ίσες - , το πρώτο που απομένει να κάνουν είναι να τολμούν να είναι ευφυείς, να σκέφτονται, «να μεταχειρίζονται τον δικό τους νου». Ως πολίτες, δηλαδή με πολιτικό θάρρος και αίσθηση υπευθυνότητας απέναντι στους άλλους ανθρώπους, τους πρώην, τους νυν και τους επόμενους, και κυρίως απέναντι στους εαυτούς τους.
Γ. Ρ.
«Διαφωτισμός είναι η έξοδος τον ανθρώπου από την ανωριμότητά του για την οποία φταίει αυτός ο ίδιος. Ανωριμότητα (Unmündigkeit) είναι η αδυναμία του ανθρώπου να χρησιμοποιεί το νου του χωρίς την καθοδήγηση κάποιου άλλου. Γι’ αυτή την ανωριμό­τητά του φταίει ο ίδιος ο άνθρωπος, όταν η αιτία της έγκειται όχι στην ανεπάρκεια του νου του, αλλά στην έλλειψη αποφασι­στικότητας και θάρρους να χρησιμοποιεί το νου του χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου. Sapere aude! Να έχεις το θάρ­ρος να χρησιμοποιείς τον δικό σου νου! Αυτή είναι η εμβληματική φράση του διαφωτισμού» (Ιμμάνουελ Καντ: Απάντηση στο ερώτημα: «Τι είναι διαφωτισμός;», Δεκέμβριος 1784 - Was ist Aufklärung?)


Εμείς που μας επέτρεψαν να γεννηθούμε και οι άλλοι, που μέλλει - άν τους το επιτρέπουμε - να γεννηθούν

Η μικρή Άννυ

Mark Lilla: Το σκυλί που δεν γαύγισε. Εξαφάνιση του πολίτη & πολιτικές της ταυτότητας στις ΗΠΑ

«Μαλθακότητα», «δικαιωματισμός»; Παρακμή της Δύσης; Ή «κοινωνία των πολιτών» χωρίς πολίτες;  

James Seaton: Ερμηνεύοντας την πολιτισμική αποτυχία του φιλελευθερισμού: Το δώρο που μας χάρισε ο Christopher Lasch



Albrecht von Lucke: Η φιλελεύθερη Σοσιαλδημοκρατία και η «πολιτισμική» Αριστερά της γενιάς του '68 απέτυχαν  

Χρίστος Αλεξόπουλος: Αποσταθεροποιημένος κόσμος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Καταναλωτισμός Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κράτος Πρόνοιας Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τραμπ Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Otto Bauer PRAXIS International Ruskin Sandel Michael Strauss Leo Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Tolkien Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» ή μάλλον κάνει φιλοσοφική κοινωνιολογία και κοινωνιολογική φιλοσοφία- τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι