Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Μετα-δημοκρατία, το φάντασμα του πολιτικού εκφυλισμού πλανιέται πάνω από την Ελλάδα και την Ευρώπη

Στην τελευταία οξεία φάση της ελληνικής κρίσης, από πολλά στοιχεία και ομολογίες προκύπτουν ενδείξεις ότι οι υπουργοί οικονομικών δύο χωρών της ΕΕ, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και ο Γιάνης Βαρουφάκης ενήργησαν σχεδόν ως πολιτικοί πραξικοπηματίες.
Ο πρώτος παραβίασε ακόμη και το γερμανικό Σύνταγμα, φέρνοντας απευθείας σε Κοινοτικό επίπεδο την περιβόητη πρόταση για προσωρινή έξοδο της Ελλάδας από την ζώνη του ευρώ, χωρίς αυτό να είναι σε γνώση της γερμανικής βουλής. Αργά ή γρήγορα θα φανεί, άν ήταν μια προβοκατόρικη κίνηση με στόχο να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ ή ήταν μόνον μέσο πίεσης, ένα εργαλείο σ' αυτό το
«θάλαμο βασανιστηρίων» όπου «σταύρωναν τον Τσίπρα». Ήδη ετοιμάζεται από το κόμμα των Πρασίνων προσφυγή στο ομοσπονδιακό συνταγματικό δικαστήριο της Γερμανίας. Ο χειρισμός των βασικών Κοινοτικών θεμάτων είναι αρμοδιότητα του κοινοβουλίου και η κυβέρνηση υποχρεούται να θέτει υπό την έγκριση του κάθε σημαντικό νέο βήμα πολιτικής για την ΕΕ.
Ο δεύτερος, σύμφωνα με δική του ομολογία, επιχείρησε
μέσα σε έκτακτες πολιτικές συνθήκες να αντιστρέψει τη ρητή αιτιολόγηση του πρωθυπουργού για το δημοψήφισμα και την ερμηνεία του «όχι» ή και να ακυρώσει την λαϊκή εντολή του Ιανουαρίου, που ήταν εντολή για διαπραγμάτευση εντός της ευρωζώνης. 
"Πτώση της Ρωμαïκής Αυτοκρατορίας" - Ο Κρίστοφερ Πλάμμερ ως Κόμμοδος
Αυτά που ισχυρίζεται τώρα ο πρώην Υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας πιθανότατα ήταν οι συνήθεις αυτοσχεδιασμοί ελληνικού τύπου. Άν όμως, παρ΄ ελπίδα, ήταν μελετημένα και σχεδιασμένα από καιρό, τότε υπάρχει το σκοτεινό, ακραίο ενδεχόμενο, κατά τη διάρκεια των πεντάμηνων διαπραγματεύσεων στις Βρυξέλλες, να είχαν «χρησιμοποιήσει» κάποιοι τον Αλέξη Τσίπρα για να γίνει πράξη μια στρατηγική αντίθετη με την επίσημη κυβερνητική.* Μπορεί κανείς να υποκλέψει την Grexit, άν βοηθήσει και με δικές του κινήσεις να γίνει αναπόφευκτη. Λόγου χάρη με τη μακροχρόνια ανασφάλεια, που καταστρέφει την πραγματική οικονομία. 
Έτσι ή αλλοιώς, τέτοια φαινόμενα είναι κακοί οιωνοί για τη δημοκρατία στην ΕΕ και στα εθνικά κράτη της. Ο κίνδυνος για μετα-δημοκρατική μετάλλαξη, για τον οποίο προειδοποιούν από καιρό ο Κόλιν Κράουτς, ο Γιούργκεν Χάμπερμας και άλλοι, παίρνει νέες διαστάσεις μέσα στην κρίση. Με άλλα λόγια, η οικονομική κρίση γίνεται ευνοϊκό έδαφος, τόσο για κλασικές Βοναπαρτικές τάσεις πολιτικών που ασκούν εκτελεστική εξουσία σε εθνικό επίπεδο, όσο και για έναν φεντεραλιστικό Βοναπαρτισμό της εκτελεστικής εξουσίας σε Κοινοτικό επίπεδο. 
Πικρή γεύση αφήνουν όσα αποκαλύπτονται τώρα. Αυτά που διαβάζουμε στην «18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη» για όσα συνέβησαν ως τραγωδία στα μέσα του 19ο αιώνα, δείχνουν πράγματι να επαναλαμβάνονται σαν φάρσα στις αρχές του 21ου, επαληθεύοντας έτσι τον πασίγνωστο ισχυρισμό του συγγραφέα του βιβλίου. Στις Βρυξέλλες και εδώ βλέπουμε απερίσκεπτους και υπερφίαλους πολιτικούς με τεράστια «εγώ», με μυωπικό βλέμμα, με ανύπαρκτη ηθική της ευθύνης. Με την αποφασιστική βοήθεια των ιδιωτικών ΜΜΕ και των κομματικών-κρατικών μηχανισμών που «εκπαιδεύουν» αποπληροφορημένους ψηφοφόρους-τηλεθεατές (έτσι ακριβώς κερδίζονται 130.000 σταυροί!), οι πολιτικοί αυτοί αποκτούν δυσανάλογη, εξωθεσμική εκτελεστική ισχύ και την χρησιμοποιούν καταχρηστικά. Οι μεν ως κινούμενοι και καθοδηγούμενοι από τις αγορές «ηγεμόνες της Ευρώπης», οι δε ως Βοναπάρτηδες της ελεεινής μορφής στη δική μας οριακή Ευρώπη. Ως αποτέλεσμα, στο όνομα του λαϊκού συμφέροντος παραγκωνίζεται η ίδια η λαϊκή κυριαρχία και οι δημοκρατικοί κανόνες άσκησής της.
Πίσω από τους αποπληροφορημένους ψηφοφόρους-τηλεθεατές και τον δράστη του εγκλήματος, τον μηχανισμό (απο)ενημέρωσής τους, δρουν πολιτικές και άλλες ελίτ, στενά διαπλεκόμενες μεταξύ τους. Αντί να θέτουν στους πολίτες τα πραγματικά διακυβεύματα, να τους προετοιμάζουν για να αντιμετωπίσουν αξιόμαχα, ως κυρίαρχοι, τις νέες συστημικές πιέσεις και καταναγκασμούς στην παγκοσμιοποιημένη εποχή μας, συσκοτίζουν την κρίση του λαού με ομιχλώδη ψευδοδιλήμματα και τον κάνουν χειραγωγήσιμο. Προς τη μετα-δημοκρατία μας σπρώχνουν η γραφειοκρατική κομματοκρατία και τα λόμπυ των ισχυρών συμφερόντων κάθε μορφής. Στην ΕΕ η πίεσή τους διευκολύνεται και γίνεται καταστροφική, επειδή οι ευρωπαϊκοί θεσμοί έχουν μείνει ημιτελείς, σαν μαλακό μισοψημένο ψωμί. Ιμάντας μετάδοσής της είναι η χειραγωγημένη από την τηλεόραση κοινή γνώμη.
Ο Άλεκ Γκίνες ως Μάρκος Αυρήλιος
Υπάρχουν όμως και μερικά φωτεινά σημεία, «ξέφωτα» ελπίδας σ' αυτό το σκοτεινό πολιτικό τοπίο. Το απρόβλεπτο της ιστορίας και η «πανουργία του Λόγου» πότε-πότε ταπεινώνουν τους νικητές. Πολλά συνηγορούν ότι η πιο σημαντική επίπτωση της πρόσφατης σύγκρουσης θα είναι αργά ή γρήγορα, μια μεγάλη ήττα της σημερινής πολιτικής της γερμανικής κυβέρνησης για την κρίση και την ΕΕ. Σε αντίθετη περίπτωση είναι μεγάλος ο κίνδυνος για πολύ βαθειές, δύσκολα αναστρέψιμες μακροπρόθεσμες συνέπειες στο όλο οικοδόμημα. «Η μεταπολεμική γερμανική πολιτική, η οποία σταθερά απέφευγε οποιοδήποτε δείγμα γραφής που να υπονοεί ότι η Γερμανία διεκδικεί ηγεμονική θέση στην Ευρώπη, κατέληξε σε σωρό ερειπίων», γράφει ο Βόλφγκανκ Στρέεκ στoν Spiegel.
Ενδοελλαδικά, κορυφώθηκαν τα αδιέξοδα μιας πολιτικής χωρίς σαφή κατεύθυνση και ειρμό, ωστόσο στηριγμένης στο δίκαιο αναστεναγμό των πονεμένων κοινωνικών ομάδων. Όμως μετά το δημοψήφισμα και το θριαμβευτικό «όχι», που, όπως αναμενόταν, οι παραγνωρισμένες αλλά ακατανίκητες συστημικές πιέσεις το μετέτρεψαν σε ένα «ναί» με δάκρυα και ιδρώτα, ίσως ξεκαθαρίσει λίγο η πολιτική αδιαφάνεια.
Το ομιχλώδες, απολιτικό και α-κοινωνικό δίπολο «μνημόνιο - αντιμνημόνιο», μετά από 5 χρόνια κυριαρχίας και παρά φύση μεταλλάξεων στο πολιτικό φάσμα, αποδείχθηκε ψευδής συνείδηση και πολιτική σαπουνόφουσκα.
¨Οπως γράφαμε μόλις προκηρύχτηκε το δημοψήφισμα, «μετά τις 5 Ιουλίου η Ελλάδα δεν θα είναι ίδια με πριν. Ούτε η λοιπή Ένωση. Η κίνηση αυτή, άν και έμοιαζε με ζαριά ζαλισμένων απο τους καπνούς τζογαδόρων, ήρθε σαν μια εξαγνιστική νεροποντή που ταράζει όλο τον βάλτο, ελληνικό και ευρωπαϊκό, τον πλημμυρίζει και μετατρέπει τα στάσιμα νερά του σε κινούμενα».
Τώρα είναι καιρός να αναδειχθεί το κοινωνικό ζήτημα, ως αυτό που θα αποφασίσει τόσο για την ανάκαμψη από τα βάθη της πτώσης ή την οριστική αποτυχία του εθνικού μας κράτους, όσο και για τη μοίρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης:  
«Η παράλυση μπορεί να ξεπεραστεί μόνον αν τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα συνεργαστούν, παραμερίζοντας τα σύνορα των χωρών τους, εναντίον της παραποίησης που μετατρέπει τα κοινωνικά ζητήματα σε εθνικά. Το γεγονός ότι δεν γίνεται αντιπαράθεση απόψεων σχετικά με πολιτικές εναλλακτικές λύσεις, ώστε να διαμορφωθεί η κοινή γνώμη μέσα στα εθνικά κράτη, μπορώ να το εξηγήσω μόνον με το φόβο των δημοκρατικών κομμάτων μπροστά στη δύναμη της δεξιάς. Οι συζητήσεις με αντιπαράθεση για την πορεία της Ευρώπης ξεκαθαρίζουν τα πράγματα και δεν υποδαυλίζουν απλά τις αντιπαλότητες, μόνον αν όλες οι πλευρές παραδεχτούν ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις χωρίς ρίσκο, ούτε δωρεάν. Αντί να στήνουν λάθος μέτωπα κατά μήκος των εθνικών συνόρων, καθήκον των κομμάτων είναι να διακρίνουν τις κοινωνικές ομάδες που βγήκαν χαμένες ή κερδισμένες, άλλες λίγο, άλλες πολύ περισσότερο, από τη διαχείριση της κρίσης, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους». (Γιούργκεν Χάμπερμας, «Δημοκρατία ή καπιταλισμός; Από την δυστυχία του κατακερματισμού σε εθνικά κράτη σε μια καπιταλιστική ενοποιημένη παγκόσμια κοινωνία»).
Γ. Β. Ριτζούλης
Με προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο απειλούν τον Σόιμπλε οι Γερμανοί Πράσινοι Για την πρόταση του για Grexit Πηγή: www.lifo.g

Καγκελάριος της Αυστρίας Βέρνερ Φάιμαν: Προβοκατόρικα κινήθηκε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε
   
 
Update 15.7.2015 - 26.7.2015 - 5.8.2015:
Υπήρχαν πράγματι «Βοναπάρτηδες της ελεεινής μορφής», που δοκίμαζαν τις μπότες τους στο πίσω δωμάτιο; Απίστευτο φαίνεται - ζητούνται λοιπόν απαντήσεις, αμέσως
  
Κάρολος Μαρξ - Η 18η Μπρυμαίρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη  (pdf - και εδώ)
   
* Είτε συνέβησαν παιδαριώδεις αυτοσχεδιασμοί, είτε πολιτική «αεροπειρατεία», οι ευθύνες και του πρωθυπουργού είναι αυτονόητα τεράστιες. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»