Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Η ιστορική μοίρα του ΠΑΣΟΚ και τα νέα κεντροαριστερά όνειρα

του Γιάννη Λούλη
 
© Ημερησία - Γιάννης Λούλης: Ονειρεύονται, 15.4.2017 - και στον ιστοχώρο Γιάννης Λούλης
 
Η ενασχόληση με ό,τι απομένει από την κομματική έκφραση της παραδοσιακής Κεντροαριστεράς στην Ελλάδα προκαλεί παγερή αδιαφορία στη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Ποιος ασχολείται με τον χώρο αυτό; Μόνο ένας μικρόκοσμος, εντός ενός μικρόκοσμου.
 
[...] Άραγε θα έχουν κοινή μοίρα, καθώς γεύονται τώρα τα επίχειρα της Ιστορίας εν γένει και της δικής τους κομματικής ιστορίας; Δεν το ξέρουμε ακόμη. Πιθανόν, ίσως όμως όχι. Σε κάθε περίπτωση, το μέλλον και η μοίρα της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας θα κριθεί εκεί όπου γεννήθηκε τον 19ο αιώνα, εκεί όπου ενηλικιώθηκε και έχει τις πιό βαθειές ρίζες της. Και κατά πρώτο λόγο, στο κόμμα του Καρλ Μαρξ, του Φρίντριχ Ένγκελς, του Φερντινάντ Λασάλ, του Βίλχελμ Λίμπκνεχτ, του Άουγκουστ Μπέμπελ και του Έντουαρντ Μπέρνστάιν. Εξ ού και το πολύ ευρύ ενδιαφέρον για το τί είναι, τί θέλουν και τί θα κάνουν στην πράξη ο νέος πρόεδρός του, ο Μάρτιν Σουλτς, και οι άνθρωποι γύρω του.
Γ. Ρ.

Το πώς θα διαμορφωθεί ο χώρος της παραδοσιακής Κεντροαριστεράς, με ένα ή πολλά σχήματα, με την άλφα ή βήτα ονομασία, με την άλφα ή βήτα ηγεσία, ανήκει στα ενδιαφέροντα στελεχών και οπαδών, που έχουν μείνει «κολλημένοι» σε προγενέστερους χρόνους. Με τις διάφορες σημερινές μορφές της, η παραδοσιακή Κεντροαριστερά ανήκει ούτε καν στο χθες, αλλά στο προχθές. Δεν αφορά στο μέλλον.
Με την έννοια αυτή, η ενασχόληση με το όλο ζήτημα έχει μόνο νόημα ως ιστορική αναδρομή και κυρίως ως «τέλος εποχής». Διότι όντως η κρίση και κατάρρευση της παραδοσιακής Κεντροαριστεράς αποκτά ουσία εφόσον τη συνδέσουμε με την κρίση ενός ολόκληρου συστήματος, κομματικού και πολιτικού. Και τούτο, διότι από το 1981 μέχρι το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, η συγκεκριμένη Κεντροαριστερά, που εξέφραζε τότε το ΠΑΣΟΚ, υπήρξε η κυρίαρχη πολιτική δύναμη του τόπου. Άλλωστε, την ίδια περίοδο, η μεγαλύτερη μάζα των ψηφοφόρων κατέτασσαν τον εαυτό τους σε έναν χώρο κεντρώο, που έγερνε ελαφρά προς τα αριστερά. Αυτόν τον χώρο κατέκτησε ο Ανδρέας Παπανδρέου, συντήρησε ο Κώστας Σημίτης και έχασε ο Γιώργος Παπανδρέου. Ολοσχερώς.
Το ΠΑΣΟΚ, η ιστορία δείχνει, ήταν πολύ πιο ευάλωτο απ’ ό,τι φαινόταν αρχικά. Ο ιδρυτής του ήταν πολύ περισσότερο λαϊκιστής παρά σοσιαλιστής. Έφτιαξε ένα sui generis κόμμα, που όμοιό του δεν υπήρχε στη Δυτική Ευρώπη. Ξεκίνησε τον εκτροχιασμό της οικονομίας και έχει τις σαφώς μεγαλύτερες ευθύνες για όσα θα ακολουθούσαν. Πρώτος, ένας εξαίρετος αριστερός διανοητής, ο Άγγελος Ελεφάντης, ακτινογράφησε τον παπανδρεϊκό λαϊκισμό. Ο κορυφαίος σύγχρονος αναλυτής του φαινομένου, ο Jan-Werner Müller, στο πολυσυζητημένο του βιβλίο «What is Populism», αν ασχολείτο λεπτομερώς με το ΠΑΣΟΚ, θα το θεωρούσε ως παραδειγματικό πρότυπο. Δυστυχώς για το ΠΑΣΟΚ, η εκσυγχρονιστική του πτέρυγα (με τον αδύναμο εσωκομματικά Σημίτη) ηττήθηκε κατά κράτος. Ο γιος του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ σφράγισε το τέλος του κόμματος, διότι απλά ήταν λίγος και ανερμάτιστος μπροστά στην καταιγίδα.
Έτσι το ΠΑΣΟΚ, φαινομενικά πανίσχυρο, είχε σαθρές βάσεις. Άλλωστε και η κυριαρχία του καθορίστηκε πρωτίστως από τις αδυναμίες του διαχρονικά άρρωστου ανταγωνιστή του, της ΝΔ, που μιμήθηκε το ΠΑΣΟΚ στα χειρότερά του. Η μεγαλύτερη δεξαμενή των ψηφοφόρων ήταν πάντα κοντά του. Στην τελευταία έρευνα «Τάσεις» της MRB - που αποτελεί την κορωνίδα των δημοσκοπήσεων, οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως κεντροαριστεροί υπερτερούν των κεντροδεξιών με πάνω από 10 %. Αυτοί κυρίως οι ψηφοφόροι εγκατέλειψαν το ΠΑΣΟΚ για χάρη του Τσίπρα, διότι ήταν νέος και φρέσκος και όχι διότι επικοινωνιακά προσπαθούσε να μιμηθεί «τον Ανδρέα». Άλλωστε, οι ίδιοι ψηφοφόροι χρέωσαν στο ΠΑΣΟΚ, μετά τόσα χρόνια εξουσίας, τον εκτροχιασμό της οικονομίας και την απαξίωση της πολιτικής.
Εκείνοι που προσπαθούν να εκφράσουν τον χώρο της παραδοσιακής Κεντροαριστεράς σήμερα έχουν ένα πρώτο βασικό πρόβλημα: Δεν έχουν αντιληφθεί το μένος και την οργή με την οποία έχει αποδοκιμαστεί το ΠΑΣΟΚ, όχι απλώς ως κόμμα, αλλά ως σύστημα εξουσίας. Αυτό δεν φεύγει από τη μνήμη, από την ώρα που ήρθε στην επιφάνεια. Όσα ονόματα και να αλλάξει ένα κόμμα, που αποτελεί παραλλαγή του ΠΑΣΟΚ, κουβαλάει τις τοξίνες του τελευταίου. Τούτο βεβαίως αδικεί λίγους αξιόλογους όντως πολιτικούς. Αλλά αυτό, στο πολιτικό-κομματικό σύμπαν, είναι παρωνυχίδα. Ταυτόχρονα, τα περισσότερα πρόσωπα που μετέχουν στο κεντροαριστερό εγχείρημα, θυμίζουν και αυτά ΠΑΣΟΚ. Άρα, κουβαλούν και τα ίδια τις τοξίνες του.
Έτσι, η θεωρητικά μεγάλη δεξαμενή διαθέσιμων ψηφοφόρων είναι τελικά πολύ μικρή. Κυρίως πρόκειται για νοσταλγούς, σε εποχή όπου η νοσταλγία είναι αγαθό εν ανεπαρκεία. Βεβαίως, όσοι εμπλέκονται στα σχετικά εγχειρήματα δικαιούνται να αναζητήσουν μια θέση στον ήλιο (το λογοπαίγνιο έρχεται αυθόρμητα). Δικαιούνται να ονειρεύονται.
Ο Γιάννης Λούλης, πολιτικός αναλυτής και επικοινωνιολόγος, σπούδασε Νομικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο με μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια του Κέμπριτζ (Emmanuel College) και του Έσεξ. Ως πολιτικός αναλυτής έχει αρθρογραφήσει σε όλες τις μεγάλες ελληνικές εφημερίδες και σε γνωστές ξένες εφημερίδες. Κατά την περίοδο 1980-1996 είχε σταθερή συνεργασία με τη Wall Street Journal. Τώρα αρθρογραφεί κάθε Σάββατο στην Ημερησία, έχει τακτική συνεργασία με το Έθνος, ενώ άρθρα του δημοσιεύονται στον «Φιλελεύθερο της Κυριακής» στην Κύπρο. Κείμενα και συνεντεύξεις του βρίσκονται στην ιστοσελίδα www.johnloulis.gr. 
Στον τομέα της επικοινωνίας έχει συνεργαστεί με δημόσια πρόσωπα στην Ελλάδα και με επιχειρήσεις εντός και εκτός Ελλάδος. Ανάμεσα στα άλλα, έχει συμβουλεύσει τους Προέδρους της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη, Δημήτρη Χριστόφια και Νίκο Αναστασιάδη.
Η Νέα Πράξη της Ελληνικής Τραγωδίας είναι το τέταρτο έργο που ασχολείται με τον κύκλο της περιόδου της οικονομικής κρίσης. Προηγήθηκαν τα βιβλία: Ο δρόμος προς την άβυσσο: Οι συνέπειες της κρίσης του κομματικού συστήματος, 1981-2011 (2011), Πού οδηγείται η Ελλάδα: Η χρεοκοπία του κομματικού συστήματος (2012), η Μεγάλη Τιμωρία: Πώς γκρεμίστηκαν τα κυρίαρχα κόμματα της μεταπολίτευσης (2015), όλα από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.
 Στον κύκλο των έργων του που αφορούν στη Μεταπολίτευση περιλαμβάνονται τα βιβλία: Η κρίση της πολιτικής στην Ελλάδα (Εκδόσεις Σιδέρη, 1995), Τα είκοσι χρόνια που άλλαξαν την Ελλάδα (2001), Τι φεύγει, τι έρχεται και οι επόμενες εκλογές (2003), Το τέλος μιας κυριαρχίας (2004), Πολιτική κυριαρχία: Πώς κερδίζεται, πώς χάνεται (2006) και Η μάχη του 2007 (2008), όλα από τις Εκδόσεις Λιβάνη.
Στον κύκλο των βιβλίων του, που αφορούν στην αμερικανική εξωτερική πολιτική περιλαμβάνονται το βιβλίο Ομπάμα: Πώς γκρεμίστηκαν οι αυταπάτες (2014) από τις Εκδόσεις Καστανιώτη, καθώς και: Οι Απειλές (2010), No Happy End (2005), Η επικίνδυνη υπερδύναμη (2003) από τις Εκδόσεις Λιβάνη. 
Στις εκτός Ελλάδος δημοσιεύσεις του περιλαμβάνονται τα βιβλία The Greek Communist Party: 1940-1944 (Λονδίνο, 1982) και Greece Under Papandreou: NATO’s Ambivalent Partner (Λονδίνο, 1985). Επίσης: Papandreous Foreign Policy στη διάσημη Επιθεώρηση Foreign Affairs, Νέα Υόρκη, 1984-1985 και The Greek Malaise (Encounter, Λονδίνο, 1986). Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί στις επιστημονικές Επιθεωρήσεις Revue d’Histoire de la Deuxième Guerre MondialeEast European QuarterlyJournal of Byzantine and Μodern Greek StudiesJournal of Communist Studies κ.ά.
Γεράσιμος Μοσχονάς: Η προδοσία των ιδεών. Το ΠΑΣΟΚ οδήγησε τη χώρα σε κοινωνική παγίδα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»