Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

ΠΑΣΟΚ και πραγματική - αλλά μεταλλαγμένη - Σοσιαλδημοκρατία του μπλερισμού-σρεντερισμού

Ανόμοια κόμματα αλλά κοινή μοίρα, φαινομενικά παράδοξη, υπεράνω συνόρων, ενδοευρωπαïκών πολιτισμικών διαφορών και διαφορετικών κομματικών συστημάτων;
   
Η ιστορική μοίρα του ΠΑΣΟΚ και η πτώση του από τον Όλυμπο της πολιτικής ισχύος στα Τάρταρα της πολιτικής αδυναμίας, όπως τουλάχιστον δείχνουν τα πράγματα σήμερα, φαίνεται να έχει κατά παράδοξο τρόπο αρκετά κοινά με την διαφαινόμενη μοίρα των λεγόμενων Νέων Εργατικών - Νέας Σοσιαλδημοκρατίας, ως απόρροια των μετεξελίξεων στην κοινωνία και την οικονομία τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά και εξαιτίας της πολιτικής στροφής τους στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης κατά την εποχή του μπλερισμού-σρεντερισμού. Πρόσφατο παράδειγμα, το άλλοτε πανίσχυρο Εργατικό Κόμμα της Ολλανδίας: στις εκλογές του Μαρτίου 2017 προσγειώθηκε στο 5,7 % των ψήφων. Πιό κάτω και από το ΠΑΣΟΚ.
Αυτά τα αριστερά κόμματα του ευρωπαϊκού Βορρά (και όχι μόνον, βλέπε Ισπανία) δεν ήταν νεόκοπα, αυτοσχέδια και αρχηγικά λαϊκιστικά κόμματα χτισμένα γύρω από δημαγωγούς, αλλά οι κύριοι συνεχιστές πολύπτυχων, εξελισσόμενων και μεταβαλλόμενων, ωστόσο αυθεντικών, παραδόσεων της ιστορικής Σοσιαλδημοκρατίας: Από την νεαρή ενιαία του Φρίντριχ Ένγκελς και του Άουγκουστ Μπέμπελ στην αργά συγκροτημένη σε κράτος Γερμανία, της Ελεωνόρας Μαρξ και του Ουίλλιαμ Μόρρις στη Βρετανία, του Ζαν Ζωρές στη Γαλλία, μέχρι την λαμπρή κυβερνώσα του Βίλλι Μπραντ, του Μπρούνο Κράισκυ, του Ούλοφ Πάλμε, έως και του Χέλμουτ Σμιτ και του Ζακ Ντελόρ, του τελευταίου πολιτικού που είχε ένα συνεκτικό σχέδιο για την Ευρώπη. Ήταν πολιτικοί οργανισμοί στενά και διαχρονικά συνδεδεμένοι με τον κόσμο της μισθωτής εργασίας. Ωστόσο, πολλά από τα σημερινά φαινόμενα της παρακμής τους, σε τελευταία ανάλυση δεν διαφέρουν πολύ από την καταιγιστική παρακμή του ΠΑΣΟΚ μετά το οικτρό τέλος της ελληνικής φούσκας.
Παρά την ανομοιότητα, ίσως η «σοσιαλφιλελεύθερη» πολιτική μετάλλαξη με δόγμα τον μπλερισμό-σρεντερισμό και τις πολιτικές της εποχής Κλίντον στις ΗΠΑ, εξηγεί αυτή την εκ πρώτης όψεως παράδοξη κοινή μοίρα της πτώσης. Αυτά τα πραγματικά Εργατικά και Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ, δεν άφηναν κανέναν «από τη σκοπιά του σοσιαλισμού παγερά αδιάφορο» (Άγγ. Ελεφάντης)· ωστόσο, μετά το 1985-1990, παράλληλα με την συρρίκνωση της παραδοσιακής εργατικής τάξης στη Δύση εξαιτίας οικονομικών και κοινωνικών συστημικών αλλαγών, και πιεζόμενα από αυτή την αλλαγή, έστρεψαν τα ενδιαφεροντά τους και τον άξονα της πολιτικής τους κυρίως προς «δυναμικές» και ανερχόμενες μερίδες των μεσοστρωμάτων και προς ομάδες πολιτών με ιδιαίτερη ταυτότητα.
Αυτή η εγκατάλειψη του κόσμου της μισθωτής εργασίας στη μοίρα του, έφερε κατά κάποιο τρόπο την ευρωπαϊκή «Νέα Σοσιαλδημοκρατία» εκεί όπου ήταν το ΠΑΣΟΚ από τις απαρχές του: Ένα κόμμα που εκ γενετής εξέφρασε και ενίσχυσε στην Ελλάδα την κοινωνικοπολιτική ισχύ διάφορων «δυναμικών» μεσοστρωμάτων με ποικίλες μορφές απασχόλησης. Στην πορεία, έθρεψε τις ιδιαίτερες βλέψεις, συμφέροντα και τις κοινωνικές συμμαχίες τους «με τους αποπάνω», όπως ισχυρίστηκαν έγκαιρα, βλέποντας το ΠΑΣΟΚ υπό αριστερή οπτική γωνία, ο Ελεφάντης αλλά και ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης.
Και πρέπει εδώ να επισημάνουμε πάλι ένα άλλο φαινομενικά παράδοξο: Ασφαλώς, αυτή η μεταπολιτευτική τροποποίηση του κοινωνικού συμβολαίου, ξεκίνησε υπό την αιγίδα του αριστεροφανούς λαϊκίστικου ΠΑΣΟΚ· στη μακροχρόνια περίοδο κυριαρχίας του κόμματος αυτού, έδωσε ως καρπό διάφορες μορφές ιδιοποίησης κοινών αγαθών από νέα ή παλιά «επιχειρηματικά τζάκια» και υψηλόμισθα ρετιρέ του βαθέος κράτους ή των ΔΕΚΟ, μαζί και μια μακροοικονομική διαχείριση υπό το σύνθημα «μετά από εμάς ο κατακλυσμός». Συνοπτικά, ήταν ένα καθόλου πρωτότυπο, καθόλου «ιδιόμορφα ελληνικό» μείγμα οικονομικής αναποτελεσματικότητας, άτακτης συσσώρευσης από μια υπολογίσιμη μειοψηφία και αυξανόμενης κοινωνικής ανισότητας. Όμως, ό,τι ξεκίνησε με το ΠΑΣΟΚ και ηχούσε τότε ευχάριστα σε πολλά αυτιά, κορυφώθηκε και ολοκληρώθηκε με καταστροφικό τρόπο από την Νέα Δημοκρατία του Κ. Καραμανλή του Νεώτερου και της περί αυτόν ελαφρολαϊκο-δεξιάς πολιτικής ομάδας στα χρόνια 2004-2009.
Άν την «φιλελεύθερη» μετατόπιση της βόρειας Σοσιαλδημοκρατίας την δούμε υπό «ουσιοκρατική» οπτική γωνία, δηλαδή υπό το πρίσμα των πολιτικών περιεχομένων και των κοινωνικών δεσμών, και όχι υπό το πρίσμα της πολύ διαφορετικής πολιτικής μορφολογίας και του εντελώς ανόμοιου ρητορικού περιβλήματος, τότε θα δούμε ότι το λαϊκίστικο, ανδρεοπαπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ και οι «σοσιαλφιλελεύθεροι» μπλεριστές-σρεντεριστές σε κάποια πράγματα συνέπεσαν. Σε πράγματα ουσιαστικά, που αφορούν τις βάσεις της συνοχής των κοινωνιών
Φαίνονται να συμπίπτουν και σήμερα, τώρα που γεύονται τα επίχειρα της Ιστορίας εν γένει και της δικής τους. ιδιαίτερης κομματικής ιστορίας. Άραγε, θα είναι κοινή η μοίρα τους από δώ και πέρα; Δεν το ξέρουμε ακόμη. Πιθανόν - κοινή γαρ η τύχη και το μέλλον αόρατον - ίσως όμως όχι.
Σε κάθε περίπτωση, το μέλλον και η μοίρα της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας θα κριθεί εκεί όπου γεννήθηκε τον 19ο αιώνα, εκεί όπου ενηλικιώθηκε και έχει τις πιό βαθειές ρίζες της. Και κατά πρώτο λόγο, στο κόμμα του Καρλ Μαρξ, του Φρίντριχ Ένγκελς, του Φερντινάντ Λασάλ, του Βίλχελμ Λίμπκνεχτ, του Άουγκουστ Μπέμπελ, του Έντουαρντ Μπέρνστάιν. Εξ ού και το πολύ ευρύ ενδιαφέρον που δείχνει ο κόσμος όλος για το τί είναι, τί θέλουν και τί θα κάνουν στην πράξη ο νέος πρόεδρός του, ο Μάρτιν Σουλτς, και οι άνθρωποι γύρω του.

Γ. Ρ.
 
Γιαν-Βέρνερ Μύλλερ: Πώς τρέφουν τον λαϊκισμό οι μή λαϊκιστές πολιτικοί και η τεχνοκρατική πολιτική

Άλμπρεχτ φον Λούκε: Η φιλελεύθερη Σοσιαλδημοκρατία και η πολιτισμική Αριστερά του '68 απέτυχαν

Γιάννης Λούλης: Η ιστορική μοίρα του ΠΑΣΟΚ και τα νέα κεντροαριστερά όνειρα

Γεράσιμος Μοσχονάς: Η προδοσία των ιδεών. Το ΠΑΣΟΚ οδήγησε τη χώρα σε κοινωνική παγίδα

Γεράσιμος Μοσχονάς: Παγιδευμένες διαδρομές: Συμφέροντα της ιδιωτικής σφαίρας και το «καθεστωτικό μπλοκ» της μεσαίας τάξης, εμποδίζουν κάθε μεταρρύθμιση

Γ. Β. Ριτζούλης: Ο νεοφιλελευθερισμός και η ιστορία του - εδώ στο Νότο. Φιλο-κυκλικές μακροοικονομικές πολιτικές, διάσπαση αγοράς εργασίας, μεγαλο-μεσαία κοινωνική συμμαχία, αποβιομηχάνιση

Γ. Β. Ριτζούλης: Δυσλειτουργίες της δημοκρατίας και των θεσμών του κράτους, στην «ειδική περίπτωση» Ελλάδα και αλλού στη Δύση
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»