Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Βόλφγκανγκ Μυνχάου: Το μέλλον ανήκει στην Αριστερά, όχι στη Δεξιά

© Financial Times - Wolfgang Münchau: The future belongs to the left, not the right, 24.2.2019 
  
Ο Ματέο Ρέντσι (Matteo Renzi), ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, ετοιμάζεται να σχηματίσει ένα δικό του κεντρώο πολιτικό κίνημα, που θα μοιάζει πολύ με το κίνημα «La République en Marche» του Γάλλου Προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν. Μια νέα κεντρώα πολιτική ομάδα στο Ηνωμένο Βασίλειο [αποτελούμενη από βουλευτές που αποχώρησαν είτε από το Συντηρητικό, είτε από το Εργατικό Κόμμα εν μέσω της αναστάτωσης της Brexit] έχει επίσης τραβήξει την προσοχή, αν και για λόγους διαφορετικούς. Είναι βέβαιο ότι οι φιλελεύθεροι φιλοευρωπαίοι δεν θα παραδοθούν χωρίς να δώσουν μάχη. Όμως, για πολλούς από αυτούς, οι προοπτικές επιτυχίας δεν φαίνονται καλές.
[Πολιτική αναποτελεσματικότητα των φιλελεύθερων συστημάτων διακυβέρνησης]
Η φιλελεύθερη δημοκρατία παρακμάζει για έναν συγκεκριμένο λόγο: Τα φιλελεύθερα συστήματα διακυβέρνησης αποδείχθηκαν ανίκανα να επιλύσουν προβλήματα που προέκυψαν ευθέως από φιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές, όπως οι μειώσεις φόρων, η εξυγίανση των δημοσιονομικών και η απορρύθμιση των αγορών σε παγκόσμιο επίπεδο
Τα προβλήματα που προκάλεσαν οι πολιτικές αυτές είναι:
η επίμονη χρηματοπιστωτική αστάθεια και οι επιπτώσεις της στην πραγματική οικονομία
η άνοδος της ανασφάλειας που αισθάνονται άτομα με χαμηλότερα εισοδήματα, η οποία επιδεινώνεται από τις τεχνολογικές αλλαγές και από πολιτικές ανοιχτές στην είσοδο μεταναστών
αποτυχία στον συντονισμό της πολιτικής σε διεθνές επίπεδο, π.χ. στην καταστολή της παγκόσμιας φοροαποφυγής.
Όταν η χρηματοπιστωτική κρίση έπληξε την Ευρώπη, οι κυβερνήσεις των χωρών της ηπειρωτικής Ευρώπης δεν ανέλαβαν τον πλήρη έλεγχο των τραπεζικών τους συστημάτων, δεν συρρίκνωσαν όσο έπρεπε τα bonus των υψηλόβαθμων στελεχών του χρηματοπιστωτικού συστήματος και δεν επέβαλλαν φόρους επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Δεν αύξησαν τους φόρους επί του εισοδήματος και τους εταιρικούς φόρους, ώστε να εξισορροπήσουν τις περικοπές των δημόσιων επενδύσεων και των άλλων δαπανών του δημόσιου τομέα. Δεν έκαναν αυστηρότερες τις πολιτικές για τη μετανάστευση.
[Τί άλλαξε στις ζωές των ανθρώπων μέσα στις δύο τελευταίες δεκαετίες]
Στις συνήθεις οικονομικές στατιστικές δεν συλλαμβάνεται και δεν καταγράφεται το πώς άλλαξαν οι ζωές των ατόμων με χαμηλότερα εισοδήματα μέσα στις τελευταίες δύο δεκαετίες. Αυτά που έχουν σημασία είναι η στασιμότητα των πραγματικών διαθέσιμων εισοδημάτων καθώς επίσης η μείωση της εργασιακής ασφάλειας και η μειωμένη πρόσβαση στις αγορές πιστώσεων ή σε ενυπόθηκο δανεισμό.
Κατά την άποψή μου, η απόκρουση του φιλελευθερισμού θα συμβεί σταδιακά. Βρισκόμαστε στο πρώτο στάδιο: Είναι η αντι-μεταναστευτική φάση των Τραμπιστών. Για ό,τι αφορά την είσοδο μεταναστών, τα συνολικά οικονομικά ωφέλη της υπερτερούν των ζημιών, ιδίως μακροπρόθεσμα. Ωστόσο υπάρχουν και οι ζημιούμενοι από την εισροή μεταναστών, με ζημίες τόσο πραγματικές όσο και φαντασιακές. Η απόφαση της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ να ανοίξει τα σύνορα της Γερμανίας σε 1 εκατομμύριο πρόσφυγες το 2015 δικαιολογείται από ηθικούς λόγους και είμαι βέβαιος ότι θα αποφέρει μακροπρόθεσμα οφέλη. Όμως αυτό μετετράπη σε κρίση επειδή η Μέρκελ δεν προετοίμασε τη χώρα της πολιτικά.
Επίσης, το ευρώ ήταν ένα φιλελεύθερο εγχείρημα, δομημένο υπό συνθήκες «καλοκαιρίας». Μόλις χτύπησε η «κακοκαιρία» της χρηματοπιστωτικής κρίσης, οι πολιτικοί έπραξαν μόνον τα ελάχιστα αναγκαία για να διασφαλίσουν την επιβίωση του κοινού νομίσματος, αλλά απέτυχαν ή απέφυγαν να λύσουν τα υποκείμενα, τα θεμελιώδη προβλήματα, τα οποία εκδηλώνονται τώρα ως ανισορροπίες και ασυμμετρίες οι οποίες δεν αυτοδιοθώνονται. Όσο δεν υπάρχει ένα κοινό, ενωσιακό ασφαλές περιουσιακό στοιχείο [ευρωομόλογο] και πραγματική τραπεζική ένωση, η ευρωζώνη θα παραμείνει επιρρεπής σε χρηματοπιστωτικές κρίσεις.

Αυστρία - Το σκάνδαλο Στράχε
[Επιτυχίες και αποτυχίες της φιλελεύθερης δημοκρατίας - Βραχυπρόθεσμη η επιτυχημένη αντίδραση των ακροδεξιών]
Η φιλελεύθερη δημοκρατία κατάφερε να γκρεμίσει τους εμπορικούς φραγμούς, να προστατεύσει τα ανθρώπινα δικαιώματα και να προωθήσει τις ανοιχτές κοινωνίες. Όμως, η ανικανότητά της να διαχειριστεί τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες που επιφέρουν τέτοιες πολιτικές, έχει καταστήσει τα φιλελεύθερα συστήματα διακυβέρνησης εγγενώς ασταθή.
Προς το παρόν, η Δεξιά έχει επιτυχία με την αντίδρασή της εναντίον της μετανάστευσης. Όμως αυτή η άνοδός της έχει εγγενή όρια, για δύο λόγους. Πρώτον, οι δεξιές πολιτικές δεν είναι επιτυχείς ακόμη και άν τις μετρήσουμε με τα δικά τους στενά μέτρα. Ένας τοίχος κατά μήκος των συνόρων των ΗΠΑ με το Μεξικό δεν θα περιορίσει τις μεταναστευτικές ροές στην Αμερικανική περισσότερο από όσο τις περιορίζουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι επανεθνικοποιημένες μεταναστευτικές πολιτικές των χωρών-μελών της. Και δεύτερον, υποψιάζομαι ότι το μεταναστευτικό ζήτημα θα επισκιαστεί σύντομα από άλλα ζητήματα - όπως είναι οι επιπτώσεις της τεχνητής νοημοσύνης στα εισοδήματα των μεσαίων τάξεων, τα αυξανόμενα επίπεδα της φτώχειας και οι οικονομικές αναταραχές που απορρέουν από την αλλαγή του κλίματος.
Τούτο είναι ένα πολιτικό περιβάλλον ευνοϊκό για τη ριζοσπαστική Αριστερά και όχι για τη ριζοσπαστική Δεξιά. Η Δεξιά δεν ενδιαφέρεται για τη φτώχεια και τα κόμματά της είναι γεμάτα αρνητές της κλιματικής αλλαγής. Μπορεί ορισμένοι από τους δεξιούς λαϊκιστές να μιλούν τη γλώσσα των εργαζόμενων τάξεων, αλλά είναι πιο πιθανό, στο τέλος αποτελεσματική να είναι η Αριστερά.
 
[Ας μη βιαστούμε να προβλέψουμε το μέλλον, άς δούμε όμως ποιά πλευρά ευνοούν οι νέες καταστάσεις]
Ένα φονικό πολιτικό όπλο της Αριστεράς θα είναι ο φορολογικός συντελεστής 70 % για την ανώτερη κλίμακα εισοδημάτων, που προτείνει η νεοεκλεγμένη στο Αμερικανικό Κονγκρέσσο Αλεξάνδρια Οκάσιο-Κορτέζ. Δεν είναι ο αριθμός που έχει σημασία, αλλά η απόφαση να αντιστραφεί μια τάση για όλο και χαμηλότερη φορολογία των πολύ υψηλών εισοδημάτων και εταιρικών κερδών, η οποία εμμένει εδώ και 3 δεκαετίες. Είναι σίγουρο ότι μια τέτοια πολιτική θα επιφέρει και «παράπλευρες ζημίες». Όμως, εάν το δούμε υπό την οπτική γωνία της ριζοσπαστικής Αριστεράς, τέτοιες «παράπλευρες ζημίες» είναι υπόσχεση, όχι απειλή. 
Και το ριζοσπαστικό Κέντρο; Ο κ. Μακρόν απέδειξε ότι ο φιλελευθερισμός της λαϊκής βάσης μπορεί να επιτύχει ως εκλογική στρατηγική. Ωστόσο, υπάρχουν οι παράγοντες ιδιομορφίας του γαλλικού εκλογικού συστήματος που ευνόησαν τη νίκη του κ. Μακρόν το 2017. Και είναι πολύ νωρίς για να κρίνουμε εάν οι πολιτικές που εφαρμόζει στην πράξη ο Μακρόν θα αποφέρουν αυτά που θα ήθελαν οι ψηφοφόροι του. 
Η Ιταλία είναι και αυτή υποψήφια χώρα για μια επανάσταση σε στύλ Μακρόν, όμως αυτή δεν μπορεί από μόνη της να λύσει τα βαθιά ριζωμένα προβλήματα τούτης της χώρας. Οι οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις που προκαλούν οι φιλελεύθερες πολιτικές διαφέρουν από χώρα σε χώρα.
Η Γερμανία απέφυγε μέχρι στιγμής τον φαύλο κύκλο της καθοδικής πορείας, λόγω της μοναδικής της θέσης εντός της ευρωζώνης και της σχετικά ισχυρής βιομηχανικής της βάσης. Αλλά άς έχουμε υπομονή έως ότου η ακαταμάχητη δύναμη του ηλεκτρικού αυτοκινήτου, ίσως κινούμενου χωρίς οδηγό, χτυπήσει το αμετακίνητο αντικείμενο του πόθου των οδηγών που προτιμούν ΙΧ Diesel. 
Έχουμε εισέλθει σε μια εποχή που θα ευνοεί τον ριζοσπαστισμό έναντι της μετριοπάθειας και την Αριστερά έναντι της Δεξιάς. Και η εποχή αυτή δεν πρόκειται να είναι η εποχή του Ντόναλντ Τραμπ.
 
[Οι μεσότιτλοι προστέθηκαν στον ιστοχώρο Μετά την Κρίση
 
O Wolfgang Münchau είναι βασικός συντάκτης των Financial Times με έδρα τη Μ. Βρετανία.

Wolfgang Münchau - Financial Times, αρθρογραφία 


    
Wolfgang Münchau στον ιστοχώρο Μετά την Κρίση:
 
Η αδιάρρηκτη αλλά και εύθραυστη ευρωζώνη

Στη σχέση Κίνας και Γερμανίας η Κίνα έχει τώρα το πάνω χέρι. Το Βερολίνο πληρώνει το τίμημα για τις επιλογές δημοσιονομικής πολιτικής

Οι ευρωεκλογές και ο Μακρόν. Μπορεί η ΕΕ να στηριχτεί στον εαυτό της;

Την κρίση του σύγχρονου φιλελευθερισμού την προκαλούν οι δυνάμεις της αγοράς

«Το κέντρο δεν αντέχει» - στη Γερμανία και στην ΕΕ

Τέλος μιας εποχής για τη Γερμανία (και την Μέρκελ) - Ώρα της βαθιάς κρίσης και της περισυλλογής για τη Σοσιαλδημοκρατία

Ο αργός μαρασμός της Ευρώπης. «Όχι με βρόντο, αλλά μ' έναν λυγμό»

Όλη η αρθρογραφία του Wolfgang Münchau (Μετά την Κρίση)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger J. Augstein Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Otto Bauer Ruskin Sandel Michael Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε, κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι