Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016

Γιόσκα Φίσερ: Η τελευταία ευκαιρία της Ευρώπης

© Project Syndicate - Joschka Fischer: Europe’s Last Chance, 29.8.2016
 
Το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της Ευρώπης είχε ως χαρακτηριστικό τις συγκρούσεις. Ο Αμερικανός ιστορικός Ρόμπερτ Κέιγκαν (Robert Kagan) έγραψε το 2003 ότι «οι Αμερικανοί είναι από τον Άρη και οι Ευρωπαίοι από την Αφροδίτη». Όμως η Ευρώπη ήταν επί πολλούς αιώνες η ήπειρος του ελληνορωμαϊκού θεού του πολέμου, όχι της θεάς της αγάπης. 
Η Αφροδίτη κατοίκισε στην Ευρώπη μόνον μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν πρωτοεμφανίστηκαν πολλοί θεσμοί και θεσμικά όργανα παγκόσμιας διακυβέρνησης, όπως τα Ηνωμένα Έθνη, η Παγκόσμια Τράπεζα και το νομισματικό σύστημα του Bretton Woods. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όλες οι ευρωπαϊκές χώρες μηδεμιάς εξαιρουμένης έχασαν την κυριαρχία τους και την παρέδωσαν στις δύο νέες παγκόσμιες υπερδυνάμεις, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Σοβιετική Ένωση.
Στο τέλος, ο διπολικός και διχαστικός έλεγχος που ασκούσαν οι δύο υπερδυνάμεις έπαυσε να υπάρχει και το παλιό σύστημα των ευρωπαϊκών κρατών αντικαταστάθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία υποσχέθηκε αιώνια ειρήνη μεταξύ των κρατών- μελών της, καθώς και μεταξύ της Ευρώπης και του ευρύτερου κόσμου. Η κατάρρευση του κομμουνισμού στην Ευρώπη, την οποία ακολούθησε και η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, περιγράφηκε με θριαμβευτικούς τόνους στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες ως το «τέλος της ιστορίας» - ο παγκόσμιος θρίαμβος της φιλελεύθερης δημοκρατίας και του καπιταλισμού της ελεύθερης αγοράς.
Λίγες δεκαετίες αργότερα φθάσαμε στον annus horribilis 2016 και όλα αυτά ακούγονται εντελώς αφελή. Αντί για την σταθερή ειρήνη και την «ολοένα στενότερη ένωση», οι Ευρωπαίοι βιώνουν επεισόδια αταξίας και βίας σχεδόν σε καθημερινή βάση. Σ' αυτά περιλαμβάνεται η απόφαση του Ηνωμένου Βασιλείου να αποχωρήσει από την ΕΕ, η έξαρση των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι, στη Νίκαια, στη Νορμανδία, και αλλού, η αναβιωμένη επιθετικότητα της Ρωσίας και ένα αιματηρό, αποτυχημένο πραξικόπημα στην Τουρκία, στη συνέχεια του οποίου ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προχώρησε στην καταστολή της τουρκικής κοινωνίας των πολιτών, πράγμα που εγείρει ανησυχίες σχετικά με την αξιοπιστία και καταλληλότητα της Τουρκίας ως εταίρου της Δύσης. 
Επιπλέον, η προσφυγική κρίση στην Ευρώπη, με τους αιτούντες άσυλο να εισρέουν από τη Μέση Ανατολή και από τη Βόρεια Αφρική, δεν έχει ακόμη αντιμετωπισθεί. Οι δευτερογενείς επιδράσεις των εμφυλίων πολέμων και των στρατιωτικών δικτατοριών στη γειτονιά της Ευρώπης συνεχίζουν να απειλούν την ήπειρο και οι ΗΠΑ φαίνονται πια κουρασμένες από το ρόλο τους ως καθολικού εγγυητή της παγκόσμιας ασφάλειας και τάξης. Αυτοί και άλλοι παράγοντες οδηγούν πολλούς Ευρωπαίους να πιστεύουν ότι τα χρόνια της ειρήνης έχουν περάσει.
Γεννάται η σκέψη, ότι αυτή η σωρεία προβλημάτων θα οδηγήσει τους Ευρωπαίους να ενισχύσουν της ΕΕ, προκειμένου να αναλάβουν τον έλεγχο της κατάστασης και να αμβλύνουν τους αυξανόμενους κινδύνους. Αντ' αυτού, πολλοί Ευρωπαίοι συντάσσονται με τις σημαίες των λαϊκιστών σε μια πορεία προς τα πίσω, προς τον εθνικισμό και τον απομονωτισμό του 19ου και των αρχών του 20ού Αιώνα. 
Αυτό δεν αποτελεί καλό οιωνό για την Ευρώπη. Στον 21ο Αιώνα, η απομάκρυνση από τη συνεργασία και την ενοποίηση μοιάζει με το θάψιμο του κεφαλιού μέσα στην άμμο, με την «στρουθοκάμηλο» να ελπίζει ότι οι κίνδυνοι θα περάσουν. Εν τω μεταξύ, η αναβίωση της ξενοφοβίας και του ρατσισμού τεμαχίζει τον κοινωνικό ιστό, η συνοχή του οποίου είναι αναγκαία για την Ευρώπη, προκειμένου να αποτρέψει αυτά που απειλούν την ειρήνη και την ευταξία.
Πώς φτάσαμε ως εδώ; Κοιτάζοντας 26 χρόνια πίσω, πρέπει να παραδεχτούμε ότι η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης - και μαζί με αυτήν, το τέλος του Ψυχρού Πολέμου - δεν ήταν το τέλος της ιστορίας, αλλά μάλλον η αρχή της τελευταίας πράξης για την Δυτική φιλελεύθερη τάξη πραγμάτων. Με την απώλεια του εχθρού που απειλούσε την ύπαρξή της, η Δύση έχασε και το ερέθισμα που της έδινε την ευκαιρία να διεκδικεί και να προβάλλει τη δική της ηθική ανωτερότητα.
Τα χρόνια 1989-1991 ήταν η αρχή μιας ιστορικής μετάβασης από τον διπολικό κόσμο της μεταπολεμικής εποχής στον σημερινό παγκοσμιοποιημένο κόσμο, ο οποίος μάς είναι πια κάτι οικείο, ωστόσο ακόμη δεν τον κατανοούμε πλήρως. 
Ένα πράγμα είναι σαφές: Η πολιτική και οικονομική ισχύς μετατοπίζεται από τον Ατλαντικό προς τον Ειρηνικό Ωκεανό, και μακριά από την Ευρώπη. Αυτό αφήνει πολλά ερωτήματα ανοιχτά: Ποια δύναμη (ή δυνάμεις) θα δώσουν μορφή σ' αυτή τη μελλοντική παγκόσμια τάξη πραγμάτων; Θα είναι αυτή η μετάβαση ειρηνική; Θα επιβιώσει η Δύση, θα διατηρηθεί σε καλή κατάσταση; Τι είδους νέοι θεσμοί και θεσμικά όργανα παγκόσμιας διακυβέρνησης θα προκύψουν; Και τι θ' απογίνει η παλαιά Ευρώπη - και ο ατλαντισμός - σε μια «εποχή του Ειρηνικού»;
Γέφυρα Beipanjiang, Κίνα.  Η ψηλότερη στον πλανήτη
Αυτή μπορεί και να αποδειχτεί η τελευταία ευκαιρία της Ευρώπης να τελειώσει το έργο της ενοποίησης της. Το ιστορικό παράθυρο ευκαιρίας που άνοιξε κατά τη διάρκεια της περιόδου του Δυτικού φιλελεύθερου διεθνισμού κλείνει γρήγορα. Εάν η Ευρώπη χάσει αυτή την ευκαιρία της, δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι την περιμένει η καταστροφή.
Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί προτείνουν σήμερα στους ψηφοφόρους να επιλέξουν μεταξύ του μετριοπαθούς πραγματισμού και του θορυβώδους εθνικισμού. Αλλά αυτό που χρειάζεται σήμερα η Ευρώπη είναι ένας τρίτος δρόμος: πολιτική ηγεσία που μπορεί να σκέφτεται δημιουργικά και να δρα με τόλμη για τα μακροπρόθεσμα. Διαφορετικά, η Ευρώπη άς ετοιμάζεται για ένα απότομο και βάναυσο ξύπνημα.

 
Ο Joseph Martin Fischer ήταν από το 1983 μέχρι το 2006 ηγετική προσωπικότητα του Πράσινου Κόμματος (Bündnis 90/Die Grünen). Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών και αντικαγκελάριος της Ομοσπονδιακής Γερμανίας την περίοδο 1998-2005. Το 2006 αποσύρθηκε απο την πολιτική δραστηριότητα και ασχολήθηκε με τη διεθνή πολιτική στο πανεπιστήμιο Princeton, ΗΠΑ. Τον Σεπτέμβριο του 2010 συμμετείχε στην ίδρυση του think-tank Spinelli για την υποστήριξη του ευρωπαϊκού φεντεραλισμού.
http://www.biblionet.gr/images/covers/b199016.jpgΟ Joschka Fischer συζητά για την κρίση με τον Jürgen Habermas και τους ειδικούς της πολιτικής και της νομικής επιστήμης Christian Calliess και Henrik Enderlein: «Η Ευρώπη και το νέο Γερμανικό ζήτημα» (Blätter für deutsche und internationale Politik).
Περιέχεται στον συλλογικό τόμο: Δημοκρατία ή Καπιταλισμός - Η Ευρώπη σε κρίση, Τόμος Α’ που κυκλοφορεί στην ελληνική γλώσσα με επιμέλεια της Ρούλας Γκόλιου. Περιέχονται επίσης κείμενα των Ulrich Beck, Hauke Brunkhorst, Claudio Franzius, Ulrike Guérot, Jürgen Habermas, Oskar Negt, Ulrich Κ. Preuss, Hans-Jürgen Urban.
Στον Β' τόμο του έργου υπάρχουν συμβολές των Elmar Altvater, Peter Bofinger, Jürgen Habermas, Rudolf Hickel, Paul Krugman, Isabell Lorey, Claus Offe, Stephan Schulmeister, Wolfgang Streeck, Hubert Zimmermann και Karl Georg Zinn.

   
 
 
Η μέχρι χθές ψηλότερη γέφυρα του κόσμου, βρίσκεται και αυτή στην Κίνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Carl Schmitt Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Jan-Werner Müller Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Miroslav Krleža Mudde Niels Kadritzke Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»