Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Στέφαν Σούλμάιστερ: «Η Ελλάδα είναι αποδιοπομπαίος τράγος, η Ευρώπη χρειάζεται New Deal»

μια συνέντευξη του Stephan Schulmeister στη Ruth Fulterer 
  
© Süddeutsche Zeitung - Wirtschaftsforscher Schulmeister über Schuldenkrise:«Griechenland ist ein Sündenbock» 18.7.2015 
     
Φέρει η ίδια η Ελλάδα στο ακέραιο την ευθύνη για τη δυστυχία της; Ο οικονομολόγος Stephan Schulmeister δεν συμφωνεί: Αυτό ισχυρίζονται οι πιστωτές της από τις χώρες της ΕΕ, γιατί θέλουν να αποσπαστεί η προσοχή από τα δικά τους και τα ευρύτερα προβλήματα.
   
SZ: Κύριε Σούλμάιστερ, είχατε προτείνει να υποστηριχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Διαπραγματεύτηκε με έξυπνο τρόπο η ελληνική κυβέρνηση ;
Stephan Schulmeister: Αυτές δεν ήταν διαπραγματεύσεις! Στις διαπραγματεύσεις ανταλλάσσονται επιχειρήματα, όμως στο Eurogrοup η συζήτηση εξελίχθηκε σε ένα είδος θρησκευτικού πολέμου. Ακριβώς επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν περιορίστηκε να ασκήσει κριτική μόνον εναντίον της λιτότητας στην δική του χώρα, στο τέλος όλο και περισσότερο ερχόταν στο επίκεντρο της σύγκρουσης η «δογματική», τα βασικά. 
   
SZ: Η συζήτηση γύρω από τα ελληνικά χρέη και την ενοχή* των Ελλήνων είναι ηθικά φορτισμένη. Είναι δίκαιο; 
Φυσικά είναι εύλογο να απαιτεί κανείς την αποπληρωμή των χρεών. Όμως σε μια χρέωση συμμετέχουν δύο: αυτός που παίρνει την πίστωση και αυτός που την χορηγεί. Στο οικονομικό σύστημα, σε κάθε έλλειμμα αντιστοιχεί ένα πλεόνασμα. Άν αυτό το παραβλέψουμε, είναι πολιτικό λάθος και λάθος της οικονομικής επιστήμης. Αν πούμε «όποιος έχει ελλείμματα είναι ο ένοχος», αυτό είναι πολύ μεγάλη αστοχία της σκέψης.
Ποσοστά ανεργίας στην ΕΕ
Τι εννοείτε;
Στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι εύκολο να καταλάβουμε. Η περίοδος 2000 έως 2007 ήταν για τη Γερμανία η πιο δύσκολη φάση της μεταπολεμικής εποχής. Πέντε εκατομμύρια άνεργοι! Σ' αυτή τη δύσκολη στιγμή, η γερμανική οικονομία στηρίχτηκε επειδή στις χώρες της Νότιας Ευρώπης, στην Ελλάδα, Πορτογαλία, Ισπανία και Ιταλία, οι εισαγωγές αυξήθηκαν πολύ έντονα. Από το γεγονός ότι οι Νοτιοευρωπαίοι κατανάλωναν αυτή την περίοδο περισσότερο από αυτό που επέτρεπαν οι δυνατότητές τους, ωφελήθηκε προπάντων η γερμανική οικονομία. 
  
Ποιος θα έπρεπε να είχε προβλέψει πόσο επικίνδυνη ήταν αυτή η άνιση σχέση;
Αν μπορούμε να κατηγορήσουμε μια επαγγελματική ομάδα, αυτοί είναι οι οικονομολόγοι, εκείνοι που πληρώνονται καλά για να αναλύουν τα οικονομικά συστήματα. Όμως σπάνια το κάνουν σωστά. Βλέπουν μόνο τα συμπτώματα της νόσου και δεν ψάχνουν για τα γενεσιουργά αίτια. Αποτέλεσμα αυτής της επιπολαιότητας είναι ανοησίες όπως αυτή: «Όποιος έχει τα χρέη είναι ο ένοχος», «όποιος έχει ελλείμματα πρέπει να εξοικονομήσει», «άν η ανεργία αυξάνεται, η αιτία είναι οι μισθοί που είναι υπερβολικά υψηλοί». Όμως η πραγματικότητα είναι πιο περίπλοκη. 
  
Τα διαρθρωτικά προβλήματα της Ελλάδας είναι αναμφισβήτητα. Δεν πρέπει και η Ελλάδα να εναρμονιστεί με τα πρότυπα άλλων χωρών, έτσι ώστε η οικονομία της να αναπτύσσεται και πάλι;  
Η Ελλάδα έχει τεράστια διαρθρωτικά προβλήματα, όμως αυτά είναι εντελώς άσχετα με την καταστροφή που επήλθε μετά το ξέσπασμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης το 2008. Τα στοιχεία δείχνουν το εξής: Αν δείτε την εξέλιξη μετά τη δεκαετία του 1950, δηλαδή σε μια διάρκεια 65 χρόνων, είναι φανερό ότι επί 58 χρόνια η ελληνική οικονομία αυξανόταν πολύ πιο γρήγορα από τη γερμανική οικονομία λόγου χάρη. Και αυτό συνέβαινε παρά τη διαφθορά και το πελατειακό σύστημα που υπάρχουν στην Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι την αιτία της κρίσης πρέπει να την αναζητήσουμε αλλού.
Αμφισβητείτε λοιπόν ότι τα νέα μέτρα λιτότητας θα σπρώξουν την Ελλάδα προς σωστή κατεύθυνση; 
Ας δούμε ένα παράδειγμα: Στην Ελλάδα υπάρχει υπερβολικός αριθμός δημοσίων υπαλλήλων. Σαφώς είναι επακόλουθο του διεφθαρμένου συστήματος. Αλλά το να απολυθούν στις σημερινές συνθήκες εκατοντάδες χιλιάδες δημοσίων υπαλλήλων προκειμένου να λυθεί ένα μέρος του διαρθρωτικού προβλήματος, θα επιφέρει ακριβώςτο αντίθετο αποτέλεσμα: θα ρίξει τη χώρα σε ακόμη πιο βαθειά οικονομική ύφεση, θα έχει ως επίπτωση ακόμη πιο πολλούς ανέργους, η εσωτερική ζήτηση θα πέσει ακόμη περισσότερο, η ανασφάλεια θα εξαπλωθεί και άλλο και η κρίση θα ενταθεί. 
  
Επομένως, το υπερδιογκωμένο χρέος της Ελλάδας έπρεπε να αντιμετωπισθεί πριν ξεσπάσει η κρίση. 
Προφανώς. Πρέπει όμως να δούμε ότι το δημόσιο χρέος, εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια, με μικρά διαλλείμματα, αυξάνεται διαρκώς σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Όταν το χρέος αυξάνεται σε 28 χώρες, επόμενο είναι να υπάρχει μια χώρα όπου το χρέος αυξάνεται γρηγορότερα από όλες τις άλλες. Το να κατηγορούμε τώρα αυτή τη χώρα ότι είναι ο μεγαλύτερος ένοχος, αυτό μας εξυπηρετεί απλά για να ανακουφίζουμε την συνείδησή μας: Η Ελλάδα έχει γίνει μια κλασική περίπτωση αποδιοπομπαίου τράγου, όπως περιγράφεται στην Παλαιά Διαθήκη. Να τη διώξουμε λοιπόν από τον Παράδεισο, να την αφήσουμε μόνη στη δυστυχία της, με ευρώ ή χωρίς ευρώ; Αυτό που θα επιφέρουν τα υποτιθέμενα μέτρα διάσωσης, είναι η περαιτέρω επιδείνωση - γι' αυτό δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία. 
 
Ωστόσο, τέτοιου είδους μέτρα που εφαρμόστηκαν σε άλλες χώρες, δεν τις οδήγησαν πάλι στην ανάκαμψη ;
Πρόκειται για άποψη που διαστρεβλώνει την πραγματικότητα. Στην Ισπανία και την Πορτογαλία οι δημόσιες δαπάνες μεταξύ 2008 και 2015 έχουν αυξηθεί. Μείωσή τους έγινε μόνο στην Ελλάδα. Κατά την ίδια περίοδο, ο αριθμός των ανέργων στην Ελλάδα αυξήθηκε πολύ περισσότερο από ό,τι στις δύο αυτές χώρες. Τα αριθμητικά στοιχεία δείχνουν πως υπάρχει άμεση σχέση: Όσο πιο πολλή λιτότητα εφαρμόστηκε, τόσο περισσότερο έχει επιδεινωθεί η κατάσταση. Το πρόβλημα στην Ελλάδα αντιμετωπίστηκε με ειδική μεταχείριση: Ήταν το πιο ριζοσπαστικό πρόγραμμα περικοπών και λιτότητας στην ιστορία της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης.

Ένα New Deal για την Ευρώπη  
Τι συνέπειες θα έχει για τους Έλληνες αυτή η ριζοσπαστική λύση ; 
Τα δεινά του λαού θα αυξηθούν. Όμως αυτό αφήνει αδιάφορη την πολιτική στη Γερμανία και σε άλλες χώρες. Αυτό με συγκλόνισε προσωπικά. Κανείς δεν ενδιαφέρεται άν εκατομμύρια άνθρωποι σε μια ευρωπαϊκή χώρα δεν έχουν πια ασφάλιση υγείας. Έτσι, το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο βαθμιαία αυτοκαταστρέφεται. Σε τελική ανάλυση βέβαια, αυτό ήταν σκοπός της νεοφιλελεύθερης οικονομικής θεωρίας. Είχε πάντα ως στόχο να εξαλειφθεί το κοινωνικό κράτος και εξασθενήσει η δύναμη των συνδικάτων. Αυτές τις προθέσεις της τις προώθησε ανοιχτά. Αυτές οι θεωρίες μοιάζουν με τμήμα ενός πολέμου που θα συνεχίζεται μέχρι να καταλήξει σε γενικευμένη κοινωνική κρίση. Αυτό θα συμβεί και την περίπτωση της κρίσης στην ευρωζώνη. 
  
Και τι θα γίνει μετά; 
Τότε θα συμβεί αναγκαστικά κάτι νέο. Γιατί κάποια στιγμή θα φτάσουμε στο τέλος ενός αδιεξόδου και τότε θα πρέπει να αναστρέψουμε την πορεία μας. Τότε δεν θα μπορεί να γίνει τίποτε άλλο. Η Ευρώπη έχει ανάγκη από ένα New Deal, Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο: Χρειάζεται νέους κανόνες, έτσι ώστε η χρηματοπιστωτική οικονομία να υπηρετεί την πραγματική οικονομία και όχι το αντίστροφο. Χρειάζεται επίσης επενδύσεις που θα κατευθυνθούν προς την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και γενικότερα προς τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης.  
  
Έχει τη δύναμη η πολιτική για να αλλάξει εξ θεμελίων το πλαίσιο και τους όρους μέσα στα οποία λειτουργεί το σύστημα;
Εξυπακούεται ότι ένα μεμομωμένο κράτος δεν μπορεί να επιβάλλει New Deal. Ωστόσο δεν θα ήταν δύσκολο για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρώπη έχει τη δύναμη να δράσει και να διαμορφώσει έναν πολύ καλύτερο κόσμο. 
   
* Στη γερμανική γλώσσα die Schulden (στον πληθυντικό) σημαίνει τα χρέη, ενώ die Schuld (στον ενικό, θηλυκό), είναι η ενοχή.

O Stephan Schulmeister (1947), είναι ερευνητής οικονομολόγος στο ονομαστό Ινστιτούτο Wifo της Βιέννης (Österreichisches Institut für Wirtschaftsforschung - Wien). Διετέλεσε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Στα έργα του ασκεί σφοδρή κριτική εναντίον της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας και της νεοφιλελεύθερης οικονομικής τάξης πραγμάτων.
      
   
Österreichisches Institut für Wirtschaftsforschung (WIFO)
Stephan Schulmeister: Η διάλυση του ευρώ θα είναι το τελικό βήμα προς τον οικονομικό πόλεμο. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Blätter für deutsche und internationale Politik» (εδώ σε μορφή pdf, γερμανικά) και στη συνέχεια συμπεριλήφθηκε στο συλλογικό έργο «Demokratie oder Kapitalismus? - Europa in Krise» των εκδόσεων «Blätter», ως μέρος της ευρύτερης συζήτησης για την κρίση.
  
Το άρθρο αυτό περιλαμβάνεται στον Β' τόμο της ελληνικής έκδοσης του βιβλίου, με επιμέλεια και εισαγωγή της Ρούλας Γκόλιου. Ο Β' τόμος περιέχει επίσης εργασίες για την κρίση στην ευρωζώνη των Elmar Altvater, Peter Bofinger, Jürgen Habermas, Rudolf Hickel, Paul Krugman, Isabell Lorey, Claus Offe, Wolfgang Streeck, Hubert Zimmermann, Karl Georg Zinn. Τα περιεχόμενα εδώ.
Στον Α' τόμο της ελληνικής έκδοσης «Η Ευρώπη σε κρίση - Δημοκρατία ή καπιταλισμός;» περιέχονται κείμενα και συζητήσεις των Ulrich Beck, Hauke Brunkhorst, Christian Calliess, Henrik Enderlein, Joschka Fischer, Claudio Franzius, Ulrike Guérot, Jürgen Habermas, Oskar Negt, Ulrich Κ. Preuss, Hans-Jürgen Urban.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»