Πέμπτη, 12 Φεβρουαρίου 2015

Ελλάδα και Ευρώπη: Η ανάγκη μιας πολιτικής απάντησης



του Τάσου Γιαννίτση
 
  Αναδημοσίευση: "Μεταρρύθμιση"
   
Σήμερα, μέσα σε ένα ασταθές τοπίο, φαίνεται ως εάν η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση έχει φτάσει ένα όριο, το οποίο δεν μπορεί να υπερβεί. Εδώ και επτά χρόνια, η Ελλάδα, αλλά και η Ευρώπη, ζουν την άμπωτη και πλημμυρίδα αισιόδοξων και απαισιόδοξων προσδοκιών. Κάτω από τέτοιες συνθήκες, ο πραγματισμός πρέπει να είναι το μέτρο μεταξύ μεγαλεπήβολων ψευδαισθήσεων και αναποτελεσματικών επιλογών.
Μέσα στο τοπίο αυτό, οι σχέσεις Ελλάδας και Ευρώπης βρίσκονται σε φάση υψηλής αβεβαιότητας. Καμιά πλευρά δεν επιθυμεί ρήξη. Πιθανόν να υπάρξει συμφωνία, πιθανόν η συμφωνία να αργήσει. Σε κάθε περίπτωση, οι επιπτώσεις από μια τέτοια εκκρεμότητα μπορεί να είναι πολύ σοβαρές. Μια άσκοπη ένταση θα είχε κόστος και για τις δύο πλευρές, με μεγαλύτερο χαμένο την πιο αδύναμη - την ελληνική. 
Το περιεχόμενο μιας νέας συμφωνίας και το ζήτημα του χρέους της Ελλάδας θα κριθούν στα θεσμικά όργανα της Ε.Ε. Υπάρχουν όμως ευρύτερα ζητήματα τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη, με σοβαρές επιπτώσεις για την περαιτέρω πορεία της Ελλάδας. Ζητήματα, που και οι δυο πλευρές απέτυχαν να απαντήσουν στη μακροχρόνια κοινή πορεία τους. 
Ένα σημαντικό πρόβλημα είναι ότι στην Ευρώπη διογκώνεται συνεχώς το χάσμα μεταξύ της κοινωνικής πραγματικότητας που αντιμετωπίζουν όλο και μεγαλύτερα τμήματα των ευρωπαϊκών κοινωνιών και του πολιτικού μάνατζμεντ των προβλημάτων. Ό,τι αναδείχθηκε στην περίοδο της κρίσης, πέρα από τα αδιαμφισβήτητα, εθνικά αίτια, οφείλεται και σε λάθη που έγιναν στην ίδια την λειτουργία της Ευρώπης. Τα προβλήματα, οι αποκλίσεις (divergences), ο σκεπτικισμός και ο λαϊκισμός διογκώθηκαν. Μέσα σε δέκα χρόνια το ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό γνώρισε τις πιο έντονες ανακατατάξεις των τελευταίων δεκαετιών. Τα προβλήματα, ο λαϊκισμός και οι αντι-ευρωπαϊκές φωνές κερδίζουν κάθε χρόνο σημαντικό έδαφος. Αυτό δεν οφείλεται στην Ελλάδα. Αντίθετα. Στην Ελλάδα η κρίση οδήγησε σε ανεργία 27% και σε μέση μείωση εισοδημάτων 37% περίπου, που σημαίνει, ότι πολλοί έχασαν εισόδημα πολύ πάνω από 37% και άλλοι, βέβαια, λιγότερο, χωρίς αυτό το λιγότερο να είναι λιγότερο καταστροφικό. Παρ' όλα αυτά, η Ευρώπη θα όφειλε να δει, ότι το 75% της ελληνικής κοινωνίας εξακολουθεί να είναι υπέρ της. 
Το ότι στις τελευταίες εκλογές, γύρω στο 50% των ψηφοφόρων απέρριψε τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας και ανέδειξε δυνάμεις που θέλουν να αναδιαπραγματευτούν τις δεσμεύσεις και τους περιορισμούς που τέθηκαν από τα Μνημόνια, για να δημιουργηθεί μια νέα προοπτική, δεν μπορεί να θεωρείται παράδοξο. Αν σε άλλες χώρες της Ευρώπης, με πολλαπλάσια μικρότερες δυσκολίες, αναδείχθηκαν τόσο ισχυρές αντιευρωπαϊκές εθνικιστικές και λαϊκιστικές δυνάμεις, η αντίδρασή τους σε περίπτωση μιας κρίσης αντίστοιχης με την ελληνική, δεν θα περιοριζόταν απλώς στην διεκδίκηση μιας αναδιαπραγμάτευσης. Μπορεί κανείς να φανταστεί, τι μεγέθους ανατροπές θα είχαν συντελεστεί, αν αυτές οι κοινωνίες βίωναν όσα υπέστη η ελληνική κοινωνία στα χρόνια αυτά. 
Οι πιεστικές προτεραιότητες της Ελλάδας σήμερα, αφορούν πέντε κρίσιμα ζητήματα: 
* τον βαθύτερο μετασχηματισμό μιας περιορισμένα ανταγωνιστικής, παραγωγικής βάσης, 
* την αντιμετώπιση της ανεργίας, 
* τον ευρύτατο μετασχηματισμό των κρατικών λειτουργιών, ώστε το Κράτος να αποτελεί πράγματι μηχανισμό ανάπτυξης και όχι μηχανισμό κοινωνικής και οικονομικής καθίζησης, 
* την αποκατάσταση μιας κοινωνικής δικαιοσύνης, με τη συρρίκνωση της φοροδιαφυγής και της παραοικονομίας 
* και τα δημοσιονομικά ζητήματα, όπως το ύψος του χρέους και τις δεσμεύσεις για πρωτογενή πλεονάσματα, σε ύψος και για διάρκεια, που ποτέ και καμιά χώρα δεν αντιμετώπισε στον σύγχρονο κόσμο. 
Τα τέσσερα πρώτα θα έπρεπε να είναι απόλυτες προτεραιότητες των ελληνικών κυβερνήσεων, ακόμα και αν απαιτείται η στήριξη με ευρωπαϊκά εργαλεία πολιτικής. Στο τελευταίο σημείο τον κρίσιμο ρόλο έχει η Ευρώπη. 
Πολλά απορρέουν από την αδύναμη παραγωγική βάση της Ελλάδας. Για τον μετασχηματισμό της πραγματικής οικονομίας και της παραγωγικότητας, και την ισχυροποίηση των μηχανισμών μεγέθυνσης, ούτε η τρόικα, ούτε η Ευρώπη έδειξαν κανένα ενδιαφέρον, παρ' όλον ότι είναι ακόμα πιο θεμελιακή προϋπόθεση για την επιτυχία της δημοσιονομικής προσαρμογής, απ' ό,τι ο έλεγχος των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Σήμερα, χωρίς μια στενή συνέργεια εθνικής και ευρωπαϊκής πολιτικής σε επενδυτικά, τεχνολογικά, εκπαιδευτικά, θεσμικά και ευρύτερα οικονομικά θέματα, τα προβλήματα της παραγωγικής αδυναμίας θα αναπαράγουν μακροοικονομικές ανισορροπίες και αναπτυξιακή στασιμότητα.
Μέσα σε ένα εθνικό και ευρωπαϊκό τοπίο με δύσκολα προβλήματα, η Ελλάδα πρέπει να αποφασίσει να ζήσει χωρίς μύθους και στερεότυπα, να αποδεχθεί ότι το πρόβλημά της πηγάζει κυρίως από την ίδια και ότι έχει τεράστια σημασία να αξιοποιήσει στο μέγιστο βαθμό τις δικές της δυνάμεις. Η Ευρώπη πρέπει να παραδεχθεί το μερίδιό της στα λάθη που έγιναν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και οι δυο να συμφωνήσουν σε ένα πρόγραμμα, στο οποίο αφ' ενός η Ελλάδα δεν θα καταστρέψει όσα χρήσιμα έγιναν με πολλές θυσίες του κόσμου της, και αφ' ετέρου η Ευρώπη θα δει με καθαρό μάτι που βρισκόμαστε έξη χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης, γιατί δεν βρισκόμαστε κάπου καλύτερα, και να προσανατολίσει τις πολιτικές της στην ενίσχυση κάθε μηχανισμού ανάπτυξης στη χώρα. Εννοείται, χωρίς μακρο-οικονομική αποσταθεροποίηση. 
Οι γραφειοκρατικές πολιτικές της Ε.Ε. δεν οδήγησαν πολύ μακριά. Εκτακτες συνθήκες απαιτούν έκτακτες πολιτικές αποφάσεις. Ωστόσο, η επιτυχία, και πάλι, εξαρτάται από την εγκατάλειψη από τις δύο πλευρές, και κυρίως την ελληνική, στερεότυπων αντιλήψεων για το πώς δημιουργείται η ανάπτυξη σε μια χώρα σε βαθιά κρίση, με αδύναμη και τεχνολογική παραγωγική βάση. 
Μια τέτοια πολιτική επιλογή από τις δυο πλευρές θα έδινε ένα ισχυρό σήμα ελπίδας μέσα και έξω από την Ελλάδα. Γι αυτό, το πρώτο κύμα συζητήσεων πρέπει να τελειώνει. Οσα πρέπει να γίνουν μέσα στη χώρα από μια νέα αριστερή κυβέρνηση είναι πάρα πολλά. Όμως, η Ευρώπη είναι ο ισχυρός στη σχέση αυτή. Είναι η πλευρά που πρέπει να δείξει αλληλεγγύη, αν όχι στην κυβέρνηση, στον ελληνικό λαό. 
Η αλληλεγγύη δεν είναι μόνο χρήματα ή φιλανθρωπία. Είναι, κυρίως, κατανόηση προβλημάτων, αναζήτηση απαντήσεων που λύνουν πράγματι προβλήματα, πολιτική στήριξη και συνεννόηση. Είναι πολιτικές, που ενάντια στις πιθανές εντάσεις μιας τέτοιας διαδικασίας και της εφαρμογής των αποτελεσμάτων της στην πράξη, θα δημιουργήσουν μια καλύτερη προοπτική μετά από μια κατάρρευση και μια επώδυνη προσπάθεια ανάκαμψης, που καμιά άλλη ευρωπαϊκή κοινωνία δεν έζησε.
Ο Τάσος Γιαννίτσης γεννήθηκε το 1944, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, διδακτορικό δίπλωμα στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Στο επίκεντρο των επιστημονικών του εργασιών βρίσκονται τα θέματα της αναπτυξιακής θεωρίας και πολιτικής, τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, τα διεθνή οικονομικά, θέματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και τα οικονομικά της τεχνολογίας. Διετέλεσε Πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων στην Οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα καθώς και το 1993-94 με υπουργό τον Γ. Γεννηματά, μέλος της Επιτροπής Αγγελόπουλου (1994), οικονομικός σύμβουλος των πρωθυπουργών Ανδρέα Παπανδρέου (1994-95) και Κώστα Σημίτη (1996-2000). Διετέλεσε διαδοχικά Υπουργός Εργασίας-Κοινωνικών Υπηρεσιών (2000-01), Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (2001-04) και Υπουργός Εξωτερικών (Φεβρουάριος-Μάρτιος 2004). Το 2011-2012 ήταν Υπουργός Εσωτερικών στη μεταβατική κυβέρνηση Λ. Παπαδήμου. Έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία πάνω σε θέματα οικονομικής και πολιτικής και μεγάλο αριθμό άρθρων σε θέματα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά.
  
O Τάσος Γιαννίτσης στο Huffington Post
Στον ιστότοπο Μετά την κρίση, του Τάσου Γιαννίτση:
 
Καταστροφική συναίνεση και αγώνας για την εξουσία
 
Οι ελίτ της «μεσαίας τάξης» εναντίον των αδύναμων:Η επιστροφή της πολιτικής της σύγκρουσης

Η Ελλάδα μπροστά στον υποβιβασμό - Βιβλιοπαρουσίαση: Τάσος Γιαννίτσης, Η Ελλάδα στην κρίση, εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2013 (Μετά την Κρίση)

Άλλα βιβλία του Τάσου Γιαννίτση

Ελλάδα, Ευρώπη και πατριωτισμός 

Πτώση της Ευρώπης; - του Ντράγκο Γιάντσαρ



 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»