Παρασκευή, 6 Φεβρουαρίου 2015

«Έξω πάμε καλά». Μέσα;

1. Ήδη πολύ καιρό πριν τις εκλογές, μπορούσε κανείς να διακρίνει στη διεθνή συζήτηση ότι υπήρχε το περιθώριο ελιγμών για να βρεθεί ένας κάποιος κοινός τόπος στη διαπραγμάτευση μεταξύ των εταίρων της ευρωζώνης και της επερχόμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (ή ΣΥΡΙΖΑ σύν ό,τι άλλο). 
  
Η περίπτωση Grexit (ή μάλλον τέλος του ευρώ) είχε μένει εκεί πίσω, στο «μεγάλο σταυροδρόμι της ΕΕ», το καλοκαίρι του 2012, καταγραμμένη ως ιστορικό ενδεχόμενο που τελικά δεν συνέβη.
Όμως αντίθετα με τις εξωτερικές, πιο επίφοβες παραμένουν οι εσωτερικές εξελίξεις. Οι κυβερνήσεις, τόσο η προηγούμενη στην τελευταία της φάση, όσο και η νέα, δεν ελέγχουν σχεδόν τίποτε στο μηχανισμό συλλογής εσόδων. Επίσης, η νέα κυβέρνηση δεν έχει καταλάβει ακόμη τι αντίδραση θα έλθει από τους ποικίλους «προστατευμένους και επωφελημένους», σε περίπτωση που τολμήσουν (ευκταίο και απολύτως αναγκαίο είναι) να αγγίξουν προνόμια και τα ακραία δυσανάλογα «κεκτημένα». Το μεγάλο, δύσκολο στοίχημα είναι η στοιχειώδης αποκατάσταση κοινωνικής δικαιοσύνης, το να δοθούν σήματα αναζήτησης μιας κάποιας κοινωνικής συνοχής: για να το κάνουν, πρέπει να θίξουν καλά προστατευμένες κοινωνικές ομάδες, από ολιγάρχες μέχρι κάποια καλοταϊσμένα επι δεκαετίες και με πολλά περιουσιακά στοιχεία ανώτερα στρώματα της «μεσαίας» τάξης (ελευθεροεπεγγελματικής ή προνομιούχας «μισθωτής του βαθέος κράτους») και σε κάθε περίπτωση κρατικοδίαιτης και φοροδιαφεύγουσας.
 
Εκεί είναι η σύγκρουση. Μπορούν πάντως να έχουν βοήθεια και «απ’ έξω»: η πρόταση Γκάμπριελ για πάγωμα περιουσιακών στοιχείων των υπόπτων για φοροδιαφυγή σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το έδειξε για μια ακόμη φορά. Πρέπει όμως να επιδιώξουν ως ελληνική κυβέρνηση την ενεργοποίηση. Θα το κάνουν;

2. Μέχρι τώρα, στην προς τα έξω «επικοινωνιακή» θύελλα που έχει εξαπολύσει η νέα κυβέρνηση, περιορίζεται στο ρόλο εκείνου που ζητά. Ωστόσο, ο σοβαρός επίδοξος διαπραγματευτής όταν ζητά, πρέπει επίσης να αντιπροσφέρει. Άν δεν το κάνει, δεν είναι διαπραγματευτής αλλά η ζητιάνος ή εκβιαστής. Στην προκειμένη περίπτωση κατά 90 % ζητιάνος. Από τώρα, από την αναζήτηση της μεταβατικής συμφωνίας - «γέφυρας», είναι η ώρα της αντιπροσφοράς. Όμως ο προσεκτικός διαπραγματευτής διαλέγει με πάρα πολλή προσοχή τι δίνει.
Το λεγόμενο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είναι εφικτό – μεσοπρόθεσμα, ωστόσο με χρηματοδότηση από πόρους εσωτερικούς που θα υποστηρίζεται από εξωτερική διευκόλυνση - ελάφρυνση (χρονική μετάθεση όρων αποπληρωμής των δανείων). Αυτό το δεύτερο, δηλαδή η δημιουργία δημοσιονομικού περιθωρίου ελιγμών, είναι βασικό για το αν θα πετύχει ή όχι το μείγμα σε μια τελική συμφωνία.
Ωστόσο το κρίσμο για την πραγματοποίηση των κοινωνικών υπεσχημένων είναι οι εσωτερικές αναδιανεμητικές πολιτικές και πολιτικές επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας: φορολογικός εξορθολογισμός, ανάκτηση (του χαμένου) φοροεισπρακτικού ελέγχου, καταπολέμηση γραφειοκρατίας και διαφθοράς, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα τώρα (αποτελεί
«μνημονιακή υποχρέωση», όμως το ζήτημα δεν είναι αυτό!) και πάντοτε στο βάθος οι δράσεις για ένα Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο.
Αυτές οι αναδιανεμητικές πολιτικές και πολιτικές επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας μπορούν να είναι και βασικές αντιπροσφορές στη διαπραγμάτευση «προς τα έξω».
Σε κάθε περίπτωση, χωρίς αύξηση στα δημοσιονομικά έσοδα, το πάζλ ενός νέου μείγματος κοινωνικής πολιτικής είναι αδύνατο να λυθεί.
Ως διαπραγματευτική θέση, η αποδοχή «να παραμείνει η Ελλάδα μοναδική περίπτωση εξαίρεσης στη ζώνη του ευρώ» είναι εξαιρετικά αδύνατη θέση. Είναι αδύνατο να γίνει αποδεκτή από άλλες χώρες-μέλη, ειδικά από «παθούσες» χώρες του Νότου. Δεν θα το δεχτεί ούτε καν ένα αυριανό κυβερνητικό Podemos και αυτό είναι εντελώς εύλογο.
 
3. Ο «νεο-Βενιζελισμός» (εκ του Ελευθερίου) στις πρώτες κινήσεις αλλά και σε μερικά βιογραφικά «μεγάλων» υπουργείων, είναι πολύ επίφοβος. Κακό σημάδι. Ο κίνδυνος είναι ο εξής: άν τυχόν αποφασίσουν να αποφύγουν τα μέτρα πραγματικής κοινωνικής δικαιοσύνης, να μπουν στον καταστροφικό πειρασμό να μοιράσουν ως αντίβαρο «εθνικοενωτικές» ναρκωτικές ιδεολογικές ουσίες διά το πόπολο: Οι «κακοί Γερμανοί», οι «κακοί Εβραίοι», οι «καλοί Ρώσοι» και τα λοιπά γνωστά εκ της «λαϊκής» Δεξιάς και του βαθέος ΠΑΣΟΚ... Μόνον οι «κακοί Αμερικάνοι» δεν είναι πια κακοί – επιτέλους μια κάποια πρόοδος, χάνουμε μια από τις εθνοκτόνες απομιμήσεις «σοσιαλισμών α λα ελληνικά»...  
Οι πρώτες ενδείξεις κοινωνικών προσανατολισμών δεν είναι καλές: αντί για επανορθωτικές κινήσεις ή έστω σήματα στήριξης στους επισφαλείς εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, προτεραιότητα ως συνομιλητές έχουν πάντα η υψηλόμισθη «εργατική αριστοκρατία» των ΔΕΚΟ και η διασφαλισμένη από τη λιτότητα νομενκλατούρα του βαθέος κράτους.
Επίσης: Οι διαρκείς και απότομες αλλαγές αντιδράσεων και συναισθημάτων εκ μέρους των εγχώριων ΜΜΕ (σε μια ιστορία που όλοι γνωρίζουν ότι θα διαρκέσει μήνες και θα έχει μεταπτώσεις), δείχνει μάλλον ένα «βρεφονηπιακό» πολιτικό επίπεδο. Οι ελλείψεις της πολιτικής παιδείας τους ήταν και είναι μεγάλο μειονέκτημα με επίπτωση παραμορφωτικές στρεβλώσεις της κοινής γνώμης: πρόκειται για αποδοχή της ανωριμότητας εκ μέρους των ελληνικών ελίτ της πολιτικής και της ενημέρωσης, με δική τους ευθύνη.
   
4. Είναι φανερό πώς χρειάζεται επειγόντως και κάποιος «σοσιαλδημοκρατισμός» – μαζί με πολλά άλλα πράγματα. Όμως σοσιαλδημοκρατισμός της κλασικής γραμμής (Κλίμεντ Ατλη – Βίλλυ Μπράντ – Ούλοφ Πάλμε). Καμμιά σχέση με «τριτοδρομικούς» Μπλερισμούς. Το πρόβλημα είναι ότι στα θέματα της αναδιανομής και της κοινωνικής συνοχής, ο σοσιαλδημοκρατισμός της κλασικής γραμμής Ατλη – Μπράντ – Πάλμε βρίσκεται πολλά χιλιόμετρα πιο αριστερά από το σημερινό Συριζαίηκο consensus με τα ανώτερα λιπαρά μεσοστρώματα, τόσο τα προστατευμένα του βαθέος κράτους όσο και τα ελευθεροεπαγγελματικά. Πόσο ακόμη πιο αριστερά βρίσκεται ο «κοινωνικός αντικαταναλωτισμός» και η «εργατική λιτότητα» του Μπερλινγκουέρ (γύρω στο 1980), ας μή το συζητήσουμε κάν…
Η «νεοφιλελεύθερη επανάσταση» με τον αντικοινωνικό εγωϊσμό και ηδονισμό που έσπειρε παντού, λίγο πριν και λίγο μετά το 1980, έκανε τρομακτική ζημιά. Προκάλεσε παραμορφωτικές μεταλλάξεις και στις κοινωνίες και στα πολιτικά ρεύματα, δεξιά και αριστερά. 
Υπάρχει εξίσου και στον ΣΥΡΙΖΑ πρόβλημα αντικοινωνικού εγωϊσμού των προστατευμένων κοινωνικών στρωμάτων με τα δυσανάλογα κεκτημένα, όπως (με διαφορετική μορφή) υπάρχει και σε όλη τη λεγόμενη κεντροαριστερά.
  
Γ. Ρ.        (5.2.2015)
Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο ή παλιά πολιτική;
  
Διακυβέρνηση σε εποχή ισχνών αγελάδων

Τόνυ Τζάντ: Στην εποχή της νέας ανασφάλειας, να υπερασπισθούμε μαχόμενοι την κοινωνική δημοκρατία
 
Ο Ενρίκο Μπερλινγκουέρ (1922 - 11 Ιουνίου 1984) εναντίον του καταναλωτισμού
  
Z. Γκάμπριελ: Πάγωμα λογαριασμών των Ελλήνων φοροφυγάδων

Γιώργος Σιακαντάρης ("Μεταρρύθμιση"):  Η πάσα Ντράγκι στη Σοσιαλδημοκρατία
  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»