Τρίτη, 10 Μαρτίου 2015

Υπάρχει δίλημμα Grexit ή Graccident. Η «λύση» του Σαμψών;

του
 
 

Για λύση του προβλήματος τώρα, άλλος τρόπος πέραν του συμβιβασμού δεν υπάρχει: Η Ελλάδα πρέπει να επιτύχει μια νέα προγραμματική συμφωνία που θα την οδηγεί  προς θετική διέξοδο μέσω σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, από κοινού συμφωνημένων με τους εταίρους. Οι εταίροι να καλυφθούν με την ολοκλήρωση-κλείσιμο του προηγούμενου αποτυχημένου προγράμματος στήριξης, που η υλοποίησή του διακόπηκε διότι ήταν καταστροφικό και αδιέξοδο. Μια  νέα επικοινωνιακή διαχείριση υπό το σύνθημα «Graccident» αντί «Grexit», πρέπει να αποκλειστεί από την ευρωπαϊκή ελίτ ακόμη και ως κινδυνολογία: παραπέμπει στον μύθο και στον τρόπο καταστροφής του «Ναού του Σολομώντα» από τον Σαμψών, προοπτική αποκρουστική, που δεν συμφέρει απολύτως κανέναν. 
 
Όπως ήδη προανέφερα σε προηγούμενη ανάρτησή μου, μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η Ευρωπαϊκή Ένωση προώθησε πρωτοβουλίες για τη βελτίωση των όρων λειτουργίας της ευρωζώνης και κατ’ επέκταση τη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας της Ε.Ε.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναγκάστηκε να προβεί σε σημαντικές  «αντισυμβατικές» πρωτοβουλίες, για να καλύψει με μη συμβατικούς όρους την «ποσοτική  χαλάρωση» των χωρών της Ευρώπης που παρουσίαζαν προβλήματα από την κρίση χρέους που ξέσπασε  στην Ευρώπη.
* Αρχικά παρενέβη στην αγορά κρατικών ομολόγων, μέσω προγράμματος  SMP (Security Markets Program). Αγόραζε κρατικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά, για την τόνωση της ρευστότητας και την αποτροπή τυχόν διαταραχών στην νομισματική λειτουργία της ευρωζώνης. Διαταραχές που προκαλούσαν με τη σειρά τους αβεβαιότητα στη δημοσιονομική βιωσιμότητα ορισμένων κρατών μελών μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Η λειτουργία αυτή κάλυψε ως ένα βαθμό, το δομικό έλλειμμα της ευρωζώνης, στην οποία η άσκηση της νομισματικής πολιτικής γίνεται κατόπιν συμφωνίας με σταθερούς κανόνες. Η διαδικασία άρχισε την άνοιξη του 2010 με την έναρξη της ελληνικής κρίσης και επαναλήφθηκε το καλοκαίρι του 2011.
* Στη συνέχεια, όταν διαφάνηκε ότι η πίεση των αγορών και των πιστοληπτικών οίκων αξιολόγησης συνεχίζονταν αμείωτη, διεύρυνε την εμβέλεια των αποδεκτών ενέχυρων για αναχρηματοδότηση τραπεζικών χρεών, ώστε να κάνει αποδεκτά χρεόγραφα με χαμηλότερη αξιολόγηση της επενδυτικής βαθμίδας τους, για να μην αποκλείσει τμήματα της νομισματικής ένωσης από πράξεις νομισματικής πολιτικής. Διευκόλυνε δηλαδή τον έμμεσο δανεισμό των κρατών μελών από την ΕΚΤ, μέσω του δανεισμού των Κεντρικών Τραπεζών του Ευρωπαϊκού Τραπεζικού Συστήματος, με αποδεκτά ενέχυρα, κρατικά ομολόγα μειωμένης αξιολόγησης (junk).
* Παράλληλα παρείχε ρευστότητα στις τράπεζες, με συμβατικές πολιτικές,  μέσω του ELA (Emergency Liquidity Assistance) των εθνικών κεντρικών τραπεζών, χωρίς να έχει εξασφαλίσει ότι οι τράπεζες αυτές είναι φερέγγυες, αφού μέχρι τον Νοέμβριο του 2014 που καθιερώθηκε ο θεσμός της Ένωσης Τραπεζών, η ευθύνη για την εποπτεία τους ήταν αρμοδιότητα των εθνικών αρχών.
* Προχώρησε ακόμη περισσότερο, στην εφαρμογή μέτρων άμεσων νομισματικών δοσοληψιών και δέσμευση άνευ ορίων, OMT (Outright Monetary Transactions), με παρέμβαση στην αγορά ομολόγων οποιουδήποτε κράτους  μέλους του οποίου απειλούνταν η παραμονή στη Ευρωζώνη.
* Τέλος  εφάρμοσε συνθήκες ποσοτικής χαλάρωσης QE (Quantitative Easing) αγοράζοντας περιουσιακά στοιχεία διάφορης ποιότητας μεταφέροντας μέρος του κινδύνου στα κράτη μέλη.
Όλες αυτές οι αποφάσεις και όλα τα μέτρα τους (SMP, OMT, ESA, QE) ήταν κρίσιμα για τη διασφάλιση της ακεραιότητας της ευρωζώνης. Επειδή η ΕΚΤ δεν έχει πολιτική αρμοδιότητα και  δεν μπορεί επισήμως να αναλάβει ευθύνες αναδιανομής πόρων σε χώρες της ευρωζώνης βρήκε αυτές τις ενδιαφέρουσες παρεμβάσεις. Η αποδοχή άλλωστε από την ΕΚΤ κρατικών ομολόγων τύπο junk (σκουπίδια) από ορισμένα κράτη μέλη, αν κάτι δεν πήγαινε καλά  θα οδηγούσαν σε κεφαλαιακές απώλειες, οι οποίες θα έπρεπε να επιμεριστούν  τελικά σε όλα τα κράτη μέλη και κατ’ επέκταση σε όλους ανεξαιρέτως τους ευρωπαίους φορολογούμενους. Πρόκειται για πολιτικές αποφάσεις που μπορούν να αναληφθούν μόνο από το Συμβούλιο κορυφής της Ένωσης και όχι από ένα κεντρικό τραπεζικό σύστημα που δεν ασκεί πολιτική. Για αυτό  το λόγο η ΕΚΤ για να καλύψει τις πράγματι σημαντικές πρωτοβουλίες της  επέβαλε ένα ρητό όρο μαζί με τις μη συμβατικές παρεμβάσεις της. Τα μέτρα της ΕΚΤ θα εφαρμόζονταν σε κράτη μέλη που διέθεταν επαρκείς εξασφαλίσεις. Είτε αξιόπιστες πιστοληπτικές αξιολογήσεις, είτε βρίσκονταν σε πρόγραμμα στήριξης και προσαρμογής. Με αυτό τον τρόπο η ΕΚΤ δικαιολογούσε τη λήψη μη συμβατικών μέτρων. Αν η ΕΚΤ παρέκλινε από τους όρους και παρείχε εξαιρέσεις σε χώρες που δεν είναι σε πρόγραμμα ή που απορρίπτουν τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής τους, θα βρισκόταν εκτεθειμένη απέναντι σε όλα τα κράτη μέλη που την καθιέρωσαν με ορισμένες αρχές αυτοτέλειας και συγκεκριμένες δημοσιονομικές δεσμεύσεις.  
Τι γίνεται με την Ελλάδα
Ας δούμε τι ακριβώς συνέβη με την περίπτωση της Ελλάδας. Το πρόγραμμα στήριξης που είχε εκπονηθεί από την Τρόικα και την προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς, με ευθύνες των συντακτών του αλλά και αυτών που υλοποίησαν το πρόγραμμα. Η νέα Ελληνική κυβέρνηση απαίτησε να εγκαταλειφτούν οι  αδιέξοδες δομές διάσωσης του προγράμματος, ενώ η Γερμανική κυβέρνηση επέμεινε, ότι το πρόγραμμα πρέπει να παραμείνει ακριβώς όπως έχει, ανεξάρτητα αν η Ελλάδα είναι ανίκανη να το εφαρμόσει. Ακόμη μια φορά οι Ευρωπαίοι πολιτικοί διαφώνησαν  για πρόβλημα που δημιούργησαν οι ίδιοι  και καλούνται να το επιλύσουν με συμβατικούς όρους, όταν αυτό δεν μπορεί να επιλυθεί με  συμβατικό  τρόπο, λόγω των δομικών αδυναμιών της αρχιτεκτονικής της ΟΝΕ.
Είναι προφανές ότι το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό. Είναι πολιτικό. Για πρώτη φορά ένα κράτος μέλος της ευρωζώνης αμφισβητεί την ασκούμενη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική της ευρωζώνης και επιδιώκει αλλαγή πολιτικής, αποδεχόμενο όμως ταυτόχρονα τους ισχύοντες κανόνες της ευρωζώνης, προκειμένου να επιτύχει δημοσιονομική προσαρμογή και οικονομική ανάπτυξη, με ριζικά διαφορετικούς όρους από αυτούς που εφαρμόζονται προς το παρόν.  Τα υπόλοιπα 18 μέλη της ευρωζώνης στηρίζουν την άποψη της Γερμανίας, με ορισμένες επιφυλάξεις που προφανώς είναι αποτέλεσμα των ιδιαίτερων πολιτικών οικονομικών και κοινωνικών αντιφάσεων και προβλημάτων  που περιρρέουν στην Ευρώπη.
Τι πρόκειται να γίνει τελικά; Η λύση του προβλήματος αυτού επιβάλει ένα νέο συμβιβασμό για να καλυφθούν δύο κρίσιμα προβλήματα. Η Ελλάδα να επιτύχει μια νέα προγραμματική συμφωνία,  που θα την οδηγήσει  προς μια θετική διέξοδο μέσω σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, με τις οποίες συμφωνούν και οι εταίροι, και η άλλη πλευρά, να καλυφθεί με την ολοκλήρωση-κλείσιμο του προηγούμενου αποτυχημένου προγράμματος στήριξης, που η υλοποίησή του διακόπηκε ακριβώς διότι ήταν καταστροφικό και αδιέξοδο.
Άλλος τρόπος πέραν του συμβιβασμού δεν υπάρχει. Μονομερής απόφαση,  με προφανώς μη συμβατικές επιλογές, ώστε να αναγκαστεί η Ελλάδα να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη, ούτε επιδιώκονται ούτε διαφαίνονται, διότι απλούστατα είναι καταστροφικές και για τις δύο πλευρές και  της Ελλάδας και της Ευρωζώνης. Επομένως μένει ο συμβιβασμός, με προσεγγίσεις που ήδη βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Είναι θέμα χρόνου και νέων βημάτων προσέγγισης που ήδη έχουν ξεκινήσει.
Είναι επίσης ευνόητο ότι το νέο επικοινωνιακό σχέδιο που εμφανίστηκε στον ορίζοντα, σχέδιο για αντικατάσταση του Grexit με το Graccident, ως βίαιη  διέξοδος, με μεθοδευμένη και μη συμβατική  διακοπή της ρευστότητας από την ΕΚΤ προς την Ελλάδα,  πρέπει να αποκλειστεί ακόμα και ως ιδέα κινδυνολογίας, από της άρχουσα ευρωπαϊκή ελίτ, διότι παραπέμπει στον μύθο και στον τρόπο καταστροφής του «Ναού του Σολομώντα» από τον Σαμψών, προοπτική αποκρουστική,  που δεν συμφέρει απολύτως κανέναν.
 ανώτερο τεχνικό στέλεχος της ΔΕΗ, στέλεχος της ανανεωτικής αριστεράς Διετέλεσε επίσης, διευθυντής στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης.



http://nikoskaimakis.blogspot.com
Σχεδιασμός της Ενεργειακής Ένωσης (Αναζητήσεις για την Αριστερά) 

Τι έρχεται μετά την χρηματοπιστωτική κρίση (2012)
Νίκος Καϊμάκης: Αρθρογραφία στην εφημεριδα "Αυγή"
 

Νίκος Καϊμάκης: "Ανεξάρτητες αρχές και ΜΚΟ στην Ευρώπη"
 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»