Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2015

Το δίδυμο Καμμένου - Ήσυχου, τα επικίνδυνα παιχνίδια του και τα «αντιμνημονιακά» θεάματα (αντί άρτου)

Δύο κείμενα - έγκαιρες προειδοποιήσεις, με παραλήπτες κάθε αρμόδιο και καθέναν που τον αφορά η δημοκρατία - των Κώστα Ρεσβάνη και Κώστα Καρακώτια
 

Το δίδυμο Καμμένου - Ήσυχου: Επικίνδυνα παιχνίδια 
  
του Κώστα Ρεσβάνη
 
© "Protagon" - Επικίνδυνα Παιχνίδια - 10.3.2015

Δεν χρειάζεται εμπειρία πολιτικού αναλυτή για να αποτυπωθεί η νέα τακτική της συγκυβέρνησης: Καθώς καταλαβαίνει ότι το Κούγκι δεν τρομάζει τους εταίρους και η μόνη διέξοδος είναι το παιχνίδι με προσυμφωνημένους κανόνες, βγάζει από την αποθήκη όπλα παλιά, όχι για να τρομάξει την Ευρώπη, αλλά για να θαμπώσει τους ιθαγενείς. 
Αυτό που σχεδίασε, με επιτυχία ομολογώ, από το 2012 έως τις εκλογές, την εθνοκτόνο διχαστική πολιτική δηλαδή (μνημονιακοί, γερμανοτσολιάδες - αντιμνημονιακοί πατριώτες), συνεχίζεται σήμερα με το κυνήγι γερμανίδων μαγισσών αφού είναι φανερό πως το σκισμένο Μνημόνιο και τα χαστούκια στη τρόικα ήταν απλώς ένα διεγερτικό για το θυμικό ενός μέρους της κοινωνίας.
Ο Joachim von Ribbentropp καλοσωρίζει τον Βιάτσεσλαβ Μολότωφ 
στο Βερολίνο (Νοέμβριος 1940)
Χθες βράδυ στη Βουλή ο πρωθυπουργός σε «ιστορική συνεδρίαση» προσπάθησε με αδέξιο τρόπο και διαφανή κίνητρα να συνδέσει τις γερμανικές κτηνωδίες των ναζί του B' Παγκόσμιου Πολέμου και τις πολεμικές επανορθώσεις με την, όπως είπε, «αφ' υψηλού ηθική διδασκαλία» των σημερινών Γερμανών εταίρων. Να γαργαλίσει, δηλαδή, τα αντιγερμανικά αντανακλαστικά προσφεύγοντας στην Ιστορία. Ας το πω καθαρά: Η χθεσινή ημερησία διάταξη της Βουλής, που επέβαλε η Πρόεδρός της σε συνεργασία με τον πρωθυπουργό, ήταν ένα κακοπαιγμένο θεατρικό έργο που θέλησε να ανεβάσει επί σκηνής η κυβέρνηση, δείχνοντας τους σημερινούς Γερμανούς εταίρους σαν εχθρούς, που κουβαλάνε ακόμα τα εγκλήματα των ναζί προγόνων τους! Τι άλλο μπορεί να είναι όταν σήμερα «κατά προτεραιότητα» ασχολούνται με ένα θέμα αβέβαιης κατάληξης, που για να ανακινηθεί και μόνο θα περάσουν χρόνια, όπως έχουν αποδείξει παρόμοιες προσπάθειες; Πώς να εξηγηθεί διαφορετικά όταν την ίδια στιγμή που αναφέρονται σε πραγματικούς ελληνικούς ηρωισμούς του παρελθόντος, η πλειοψηφία των Ελλήνων κρατάει την ανάσα της για το γκρίζο σήμερα. Μακάρι κάποτε να τελειώσει με ευτυχή κατάληξη για τη χώρα μας η ιστορία των πολεμικών αποζημιώσεων, αλλά μήπως ας πούμε το θέμα των μισθών και συντάξεων του Απριλίου είναι περισσότερο επείγον;
Το ολισθηρό για τη χώρα έδαφος ωστόσο είχε προλειανθεί από τη Δευτέρα με τις ευλογίες ενός ακροδεξιού συγκυβερνήτη, του Καμμένου και ενός αν. υπουργού θαυμαστή του Τσάβες και του Μαδούρο, του Κώστα Ήσυχου. Μάζεψαν στρατιωτικούς, συνδικαλιστές, εκπροσώπους υπουργείων, κ.α. «σε μια γενική συστράτευση» για την διεκδίκηση των πολεμικών αποζημιώσεων από τη Γερμανία. Ξαναζεσταμένο φαΐ θα πείτε. Ναι, αλλά αυτή η έμπνευση ήταν αρκετή για να προγραμματίσουν ενέργειες στρατοκρατικής αντίληψης που έχουμε να απολαύσουμε από τον καιρό της χούντας!
Στόχος, η δημιουργία λαϊκών εκδηλώσεων (από ποιους; με ποιο περιεχόμενο;) σε όλη την Ελλάδα και, διαβάστε: «Η όλη προώθηση του στόχου για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα συνδέεται άμεσα και με μια παράλληλη εκστρατεία αποκατάστασης της ιστορικής μνήμης και αντιναζιστικής-αντιφασιστικής θωράκισης της νέας γενιάς τόσο στα σχολεία όσο και στις Ένοπλες Δυνάμεις. Ως πρώτο βήμα για αυτό τον σκοπό εξετάζεται η έκδοση και διανομή σε σχολεία και στρατόπεδα ειδικού εντύπου».
Το δίδυμο Καμμένου - Ήσυχου προσπαθεί με πρόσχημα τις αποζημιώσεις να επιτύχει κάτι που ταιριάζει στην ιδεολογία τους: Να βάλει τις Ένοπλες Δυνάμεις από την πίσω πόρτα στη κεντρική πολιτική σκηνή. Να τους δώσει αρμοδιότητες που δεν έχουν εδώ και σαράντα χρόνια. Να δημιουργήσει μιαν εθνικιστική κουλτούρα στους μαθητές και στο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Να υποδαυλίσει το μίσος κατά του μεγαλύτερου εταίρου μας, με αρωγό βεβαίως και την Κωνσταντοπούλου που υποδέχτηκε στα λημέρια της με ένα ανεκδιήγητο ταρατατζούμ.
Εδώ όμως το παιχνίδι γίνεται επικίνδυνο για την Ελληνική Δημοκρατία.
    
Ο Κώστας Ρεσβάνης γεννήθηκε «Δεκέμβρη του '44» στον Πειραιά ακριβώς «σε μια μοτοσυκλέτα του ΕΛΑΣ». Διακόπτει τις σπουδές Ιατρικής και υπηρετεί μουλαράς. Δημοσιογράφησε στην προδικτατορική Αυγή, στον ΔΟΛ (Ομάδα, Ταχυδρόμος, ΝΕΑ) και ΕΡΤ (Τμήμα Ειδήσεων και ραδιοφωνικός Σταθμός Βόλου) για πάνω από τριανταπέντε χρόνια. Με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και τον Γιώργο Αρβανίτη δημιούργησε την εικοσάλεπτη ταινία «χωριό ένα, κάτοικος ένας!» που προβλήθηκε στην πρώτη εκπομπή των «Ρεπόρτερς».
   

 
Καλώς ήλθατε στην αντιμνημονιακή αρένα

του Κώστα Καρακώτια
     
εφημερίδα © "Έθνος" -  Καλώς ήλθατε στην αντιμνημονιακή αρένα - 3.3.2015
  αναδημοσίευση Πολιτική Επιθεώρηση 
     

Ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε επιτέλους τις πρώτες νομοθετικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης και τις προτεραιότητές της. Ανάμεσά τους περίοπτη θέση κατέχει η συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής για το Μνημόνιο. Η κυβέρνηση, αφού ήρθε σε επαφή με τον πραγματικό κόσμο κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης, έστω και με τις πιρουέτες του κ. Βαρουφάκη, είδε ότι ο πολλαπλά υπεσχημένος «άρτος» δεν υπάρχει για να μοιραστεί στον λαό. Ετσι, όπως κάθε τυπική εξουσία, καταφεύγει στο «θέαμα». Το Μνημόνιο, εξάλλου, με όσα πραγματικά ή φανταστικά σημαίνει, προσφέρεται γι' αυτό.
Οι «προδότες» και «ξενόδουλοι» πολιτικοί πρέπει να πληρώσουν και να οδηγηθούν, αν όχι στο πραγματικό ικρίωμα, τουλάχιστον σε εκείνο της δημόσιας και τηλεοπτικής διαπόμπευσης, επενδυμένης μάλιστα με το κύρος της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής. Δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου πιστεύει ότι το Μνημόνιο ήταν αποτέλεσμα κάποιας σκοτεινής πολιτικής και συμφεροντολογικής συνωμοσίας και όχι αδήριτη ανάγκη που επέβαλε η οικονομική πραγματικότητα. Στη διαμόρφωση αυτής της αντίληψης συνέβαλαν διάφορα μέσα ενημέρωσης και πολλοί δημαγωγοί πολιτικοί, οι οποίοι επένδυσαν στον λεγόμενο αντιμνημονιακό λόγο και έστησαν καριέρες και κόμματα. Συνέβαλε όμως και η καταφανώς ανορθολογική και αντιμαρξιστική ερμηνεία της κρίσης από την Αριστερά και τον ΣΥΡΙΖΑ. Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλησε να αναλύσει υλιστικά τον τρόπο αναπαραγωγής της εγχώριας κοινωνίας. Δεν εκτίμησε τον ρόλο του εξωτερικού δανεισμού σε μια οικονομία που χαρακτηριζόταν από την εξαιρετικά αδύναμη και ολοένα μειούμενη παραγωγική βάση, από την κυριαρχία της εσωτερικής ανταλλαγής υπηρεσιών και από την υπερπληθώρα παροχών και προνομίων σε πολλές συντεχνίες και τις εκτεταμένες προσοδοθηρικές σχέσεις προσώπων και κοινωνικών ομάδων με το κράτος.
Ολα αυτά έφεραν την κρίση και την αποσάθρωση του μέχρι τώρα τρόπου οργάνωσης και λειτουργίας της κοινωνίας. Αυτήν την κρίση επιχείρησε να αντιμετωπίσει το Μνημόνιο και επιπλέον να αναδιατάξει τις οικονομικές κοινωνικές δομές. Ανεξάρτητα δε από το εάν ήταν λανθασμένος ή όχι ο τρόπος του, εκτός από αυτό, δεν υπήρξε ούτε διατυπώθηκε κάποια άλλη πρόταση για την εγχώρια κρίση, συνοδευόμενη μάλιστα και από την αναγκαία χρηματοδότηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αντί να προσπαθήσει να κατανοήσει την κατάσταση των πραγμάτων, επέλεξε την ευκολία της δημαγωγικής καταγγελίας, η οποία βέβαια φούσκωσε τα πανιά του και τον έφερε στην εξουσία. Τώρα, μπροστά στη διαφαινόμενη διάψευση των υπερβολικών προσδοκιών που καλλιέργησε, προσχωρεί στο πολιτικό και πολιτισμικό όραμα των ΑΝΕΛ και ρίχνει στην αρένα για αντιπερισπασμό «μνημονιακό αίμα». Ακόμα και στις αρένες όμως, ο λαός μερικές φορές αντιδρούσε διαφορετικά.
   
http://www.biblionet.gr/book/184758/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CF%8E%CF%84%CE%B9%CE%B1%CF%82,_%CE%9A%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82/%CE%A3%CE%B7%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82_%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82_%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B7Ο Κώστας Καρακώτιας είναι δημοσιογράφος στην εφημερίδα "Έθνος", νομικός και κριτικός βιβλίου.

  



 
 Update 13.3.2015:
  
Βοïδοδρομίες στη Βαυαρία
Στον ιστότοπο Μετά την Κρίση:

«Έξω πάμε καλά».  Μέσα;



“...Το παλιό πολιτικό σύστημα δυσκολεύεται να οδηγήσει τη χώρα στον ευρωπαϊκό δρόμο. Καμιά φορά μπερδευόμαστε με τα «μνημονιακά και αντιμνημονιακά» μέτωπα, με την κομματική αντιπαράθεση, τις κομματικές ταμπέλες. 
Ξεχνάμε ότι ο «αρχιτέκτονας του αντιμνημονιακού μετώπου» ήταν ο Αντώνης Σαμαράς. Ότι στην κυβέρνηση, στο νέο σύστημα εξουσίας, αντιπροσωπεύονται οι πιο δεξιοί από τους δεξιούς βουλευτές της ΝΔ, οι σύμβουλοι του Γ. Παπανδρέου, βουλευτές και υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, οι πράσινοι συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ, βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, τα πρώην στελέχη του Κομμουνιστικού Κόμματος, ακόμα και η εξωκοινοβουλευτική αριστερά. 
Κάποτε χαριτολογώντας λέγαμε ότι ΠΑΣΟΚ είναι όλη η Ελλάδα. Τώρα αυτό έγινε απόλυτο, ολόκληρη η Ελλάδα κυβερνάει. 
Το θέμα είναι αν η Ελλάδα μπορεί και θέλει να αλλάξει”. 
 
“...Τι να μάθουν περισσότερο δηλαδή οι μαθητές από αυτά που διδάσκονται στα βιβλία της Ιστορίας, μαζί με τα άλλα παιδιά της Ευρώπης; Μόνο σε μας έγιναν οι θηριωδίες των Ναζί και όχι στους υπόλοιπους Ευρωπαίους;
Είναι φανερό ότι σταδιακά προετοιμάζεται ένα σχέδιο προπαγάνδας που θα απομονώσει τη χώρα ακόμα περισσότερο. Κάποιοι οραματίζονται μια «εθνολαϊκή» δημοκρατία με θύματα εκμετάλλευσης οργισμένες και θυματοποιημένες μάζες, που θα αισθάνονται πάντα αδικημένες και απροστάτευτες σε μια εχθρική παγκόσμια πραγματικότητα.
Αλλά στο ΥΠΕΘΑ πρέπει να καταλάβουν ότι τα σχολεία στον δυτικό κόσμο, και ιδιαίτερα στην Ευρώπη, δεν είναι χώροι άσκησης εθνικής πολιτικής. Οι νέοι άνθρωποι δέχονται ερεθίσματα για να γίνουν ελεύθεροι, απαλλαγμένοι από μίσος, ρατσιστικές αντιλήψεις και μισαλλοδοξία. Έχει δικαίωμα κάθε κυβέρνηση να καθορίζει την ιδεολογική βάση της εξωτερικής της πολιτικής αλλά όχι να χρησιμοποιεί τους μαθητές.
Ελπίζω η ανάμιξη των σχολείων να αποτελεί μόνο ένα από τα επικοινωνιακά πυροτεχνήματα του Υπουργού. Όπως φαντάζομαι ότι δεν θα επιτραπεί από το Υπουργείο Παιδείας μια τέτοια προπαγανδιστική και επικίνδυνη κίνηση εις βάρος των μαθητών.
Είναι βέβαιο ότι έχουμε να δούμε πολλά ακόμα. Σε κάθε περίπτωση, χρειάζεται ψυχραιμία και προσοχή. Αν, όμως, ξεπεραστούν τα όρια, θα πρέπει να υπάρξει αντίδραση. Και πρέπει να γνωρίζουν όλοι αυτοί που θα χάσουν την αίσθηση του μέτρου και του σεβασμού, ότι θα βρουν απέναντί τους μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας που ακόμα μένει μουδιασμένο και δεν αντιδρά.
Δεν θα γυρίσουμε τη χώρα στον Μεσαίωνα επειδή μαστίζεται από την οικονομική κρίση. Δεν θα επιτρέψουμε σε ανεύθυνους να δηλητηριάσουν όλους τους Έλληνες και ειδικά τα σχολεία. Ανεχτήκαμε πολλά μέχρι τώρα (θρησκευτικές προπαγάνδες, ιστορικές ανακρίβειες στα βιβλία κ.λπ), αλλά όχι και οργανωμένα σχέδια μίσους στις ψυχές και στις συνειδήσεις των νέων παιδιών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Financial Times - Der Spiegel)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

«Γενιά του '30» «Μακεδονικό» 1821 1968 αειφορία αντιπροσωπευτική δημοκρατία Αριστοτέλης Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Έθνος και ΕΕ Εκπαίδευση Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ηγεμονία ΗΠΑ Ήπειρος Θ. Αγγελόπουλος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ ιστορία Ιταλία Καζαντζάκης Καταναλωτισμός Κεντρική Ευρώπη Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κράτος Πρόνοιας Κώστας Καραμανλής Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέλισσες Μέσα «κοινωνικής» δικτύωσης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μεταπολίτευση Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Νίτσε Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παγκοσμιοποίηση Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σημίτης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τραμπ Τροβαδούροι Τσακαλώτος Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Χαλκιδική Χέγκελ Χριστιανισμός Acemoglu/Robinson Adorno Albrecht von Lucke André Gorz Azra Nuhefendić Balibar Brexit Carl Schmitt Chomsky Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Elmar Altvater Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Franklin Roosevelt Habermas Hannah Arendt Heidegger Jan-Werner Müller Jeremy Corbyn Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Michel Foucault Miroslav Krleža Mudde Otto Bauer PRAXIS International Ruskin Sandel Michael Strauss Leo Streeck T. S. Eliot Timothy Snyder Tolkien Ulrich Beck Ulrike Guérot Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Βλέπει τον εαυτό του ως κοινωνιολόγο κυρίως, όμως είναι και ο «τελευταίος φιλόσοφος» ή μάλλον κάνει φιλοσοφική κοινωνιολογία και κοινωνιολογική φιλοσοφία- τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, υπέρ του «μικρού» πολίτη;

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι

Ψηλά στην Πίνδο, στο Περτούλι