Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2015

ΣΥΡΙΖΑ και «άλλοι»: Βαδίζοντας χωριστά - αντιμετωπίζοντας τους αντιπάλους μαζί;

Το άρθρο «Στόχοι ευρωπαϊκής πολιτικής - Οι αγορές έχουν κερδίσει έδαφος» του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στην «Εφημερίδα των Συντακτών» (7.2.2015) επιτρέπει και μιαν ερμηνεία φαινομενικά παράδοξη (παράδοξη σε σχέση με το ποιός είναι ο συντάκτης του) : μοιάζει σαν να υποστηρίζει έμμεσα, πως για ό,τι αφορά την ευρωπαϊκή κρίση ως όλον, οικονομική, θεσμική, πολιτική, την πιο σωστή άποψη ανάμεσα στα ελληνικά κόμματα την έχει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο πρώην πρωθυπουργός δίνει την εντύπωση ότι μετακινείται προς τη «γραμμή Χάμπερμας – Φίσερ – Πικετί» (άς την ορίσουμε έτσι εντελώς σχηματικά), δηλαδή δείχνει να εγκαταλείπει όχι μόνον τη μέχρι τώρα στάση του ΠΑΣΟΚ (την «επίσημη» πολιτική του ΠΑΣΟΚ από το 2010 μέχρι τώρα), αλλά να απομακρύνεται και από τη μέχρι τώρα γραμμή της επίσημης ηγετικής ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας (ας την αποκαλέσουμε σχηματικά «γραμμή Ολλάντ - Γκάμπριελ - Ρέντσι - Σούλτς»). Από τους ευρωπαίους Σοσιαλδημοκράτες ηγέτες, οι πιο κοντινοί στην «αιρετική» γραμμή δείχνουν να είναι οι αυστριακοί Σοσιαλιστές, όπως ο καγκελάριος Βέρνερ Φάϊμαν και ο Χάννες Σβόμποντα, πρόεδρος της Συμμαχίας Σοσιαλιστών & Δημοκρατών στην Ευρωβουλή.
Ούλοφ Πάλμε με το γιό του, Μπρούνο Κράϊσκυ, Βίλλυ Μπράντ (1971)
Ειδικότερα, πρώτη φορά πολιτική προσωπικότητα προερχόμενη από το χώρο του ΠΑΣΟΚ (παρόλο που ο Κ. Σημίτης δεν είναι ενεργός πολιτικός του) που διατυπώνει γνώμη για τα οικονομικά και για τα θεσμικά της ΕΕ, ευθυγραμμίζονται με τα «αιρετικά» που «διασπείρουν» οι Γάλλοι της ομάδας Piketty [ελληνικά εδώ] και οι Γερμανοί του Group Glienecke [ελληνικά εδώ] - άν εξαιρέσει κανείς κάποιες επιμέρους σκέψεις των Τ. Γιαννίτση και Ν. Χριστοδουλάκη. Οι 2 ομάδες (μαζί με μερικούς του Ινστιτούτου Bruegel) είναι, ας πούμε, ο πιο υπολογίσιμος «μη αγγλοσαξωνικός πυλώνας» των ειδικών που απορρίπτουν τη μέχρι τώρα διαχείριση της κρίσης απο την πολιτική ηγεσία της ΕΕ.
Στο ίδιο άρθρο, ο Σημίτης γράφει ότι και κάθε χώρα-μέλος πρέπει να αναλάβει το μέρος της ευθύνης που της αναλογεί για τη διατήρηση και την αναμόρφωση της ευρωζώνης με συνοχή και με δημοκρατική νομιμοποίηση. Προφανώς και η Ελλάδα. Αυτό φαίνεται εκ πρώτης όψεως ως κριτική προς την πολιτική της νέας συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με ό,τι προλάβαμε να δούμε αυτές τις λίγες ημέρες. Όμως το ίδιο πράγμα, ειπωμένο έμμεσα ή με άλλες λέξεις, το επαναλαμβάνει τελευταία και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Τονίζει ακριβώς τη δέσμευση για διατήρηση  της ΕΕ και της ευρωζώνης (αλλά με αλλαγή προς την κατεύθυνση του εκδημοκρατισμού τους και της δίκαιης συνοχής), με την Ελλάδα σταθερό και αναπόσπαστο μέλος τους. Η αποσαφήνιση αυτή έγινε ήδη το καλοκαίρι του 2012, με τη διατύπωση Τσίπρα ότι «το ευρώ είναι το εθνικό μας νόμισμα».
Πάλμε, Μπράντ, Κράϊσκυ (1975)
Ούλοφ Πάλμε, Βίλλυ Μπράντ
Όμως ο διάβολος κρύβεται στις λεπομέρειες. Και αυτές τις διακηρύξεις υπευθυνότητας (για ανάληψη ευθύνης από όλες τις χώρες-μέλη και από όλες τις φιλοευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις) οφείλουν λοιπόν να τις μεταφράσουν και σε συγκεκριμένη, έμπρακτη πολιτική. Τόσο στη Σοσιαλδημοκρατία (όσοι το βλέπουν ήδη ότι αυτή «αρμένιζε στραβά» οφείλουν να προχωρήσουν στο δια ταύτα), όσο και στην πέραν αυτής λοιπή Ευρωπαϊκή Αριστερά. Ο καθένας με το δικό του τρόπο. Μόνον έτσι θα συμβάλλουν αυτές οι διαφορετικές πολιτικές δυνάμεις να αλλάξει η πολιτική στην ευρωζώνη: πρέπει να βαδίζουν χωριστά, όμως να αντιμετωπίζουν τους αντιπάλους μαζί.  
Το άρθρο αυτό του Κ. Σημίτη μοιάζει να εγκαινιάζει μια πολιτική στροφή του. Βέβαια ο πρώην πρωθυπουργός έχει προχωρήσει σε πολλές εντελώς λανθασμένες επιλογές, τόσο στην περίοδο που ήταν στην εξουσία (ιδίως στη δεύτερη τετραετία, 2000 - 2004), όσο και στη συνέχεια, μετά την «παράδοση του δαχτυλιδιού». Οπότε το ποιά θα είναι η συνέχεια, θα μπορεί να αξιολογηθεί μόνον από επόμενες κινήσεις.
Γ. Ρ.
Υ.Γ. Ποιοί και με ποιές προϋποθέσεις οφείλουν να στηρίζουν τη διαπραγμάτευση της κυβέρνησης με τους εταίρους για το χρέος;
Η τωρινή κυβέρνηση (όπως και κάθε άλλη) θα αξίζει κάθε στήριξη από τους πολίτες (ακόμη και ανεξαρτήτως κομματικών απόψεων), αλλά στο βαθμό που οι πολίτες βλέπουν και έχουν τη γνώμη ότι προχωρεί σωστά στις διαπραγματεύσεις (και σε άλλους τομείς της πολιτικής που συνδέονται με αυτές). 
Τι στάση οφείλουν λοιπόν όσοι έχουν τη γνώμη, πως είναι τώρα η ώρα να κάνει η ελληνική κυβέρνηση διαρθρωτικές προτάσεις, ως «αντιπροσφορές» για όσα εύλογα ζητά (και τα ζητούμε ως χώρα - ξέροντας όμως ότι αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές τις χρωστάμε κυρίως στον εαυτό μας και όχι στους δανειστές). Στο βαθμό που δεν κάνει αυτό, η διαπραγματευτική τακτική της θα αποδειχθεί πιθανότατα και στην πράξη λανθασμένη. 
Βέβαια η εσφαλμένη τακτική στη διαπραγμάτευση οφείλεται και αυτή στο προγραμματικό έλλειμμα του ΣΥΡΙΖΑ: δεν υπάρχει συνεκτική διαρθρωτική πρόταση για τα «εσωτερικά». Έπρεπε να υπήρχε, πολύ πριν τις εκλογές. Αυτή ήταν απόλυτη προτεραιότητα. Όμως επέλεξαν να μην υπάρχει
Παράδειγμα: δεν δίνεις ούτε καν «σήμα καπνού» πως θα πολεμήσεις την ανεργία, επαναπροσλαβάνοντας 3.000 απολυμένους του Δημόσιου Τομέα. Ένας πραγματικά σκληρός μαχητής θα άρχιζε με ένα «επανορθωτικό χτύπημα» κατευθείαν στο «κέντρο» της κοινωνικής κρίσης, δηλ. στην απόλυτη εργασιακή διάλυση του Ιδιωτικού Τομέα. Υπάρχει ήδη ο φόβος ότι αντί να κάνει αυτό, η κυβέρνηση με τον ετεροχρονισμό κάνει ήδη πίσω στο πιο «Ιρλανδικό» (και πιο σωστό) μέτρο του λεγόμενου Προγράμματος της Θεσσαλονίκης, δηλαδή στην επαναφορά του βασικού μισθού στον Ιδιωτικό Τομέα στα 750 ευρώ και στην αποκατάσταση της κοινωνικής θεσμικής τάξης, δηλ. των συλλογικών διαπραγματεύσεων μεταξύ «κοινωνικών εταίρων». Και προφανώς είναι πολύ δυσάρεστο και μεγάλο λάθος να μη δίνεται προτεραιότητα στο ώριμο και κατεξοχήν διαρθρωτικό-κοινωνικό μέτρο: το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα τώρα.
Συμπέρασμα: Η στήριξη από το λαό μιας κυβέρνησης άνευ όρων (δηλαδή στήριξη ανεξάρτητα άν βαδίζει σωστά ή λάθος), δεν είναι στάση που αρμόζει σε συνειδητούς πολίτες, ούτε βέβαια εθνικά υπεύθυνη. Είναι πολιτική και κοινωνική στάση μπουλουκιού που στηρίζει τον φύλαρχο και τους συμβούλους του.
Γι αυτόν ακριβώς το λόγο, όσοι έχουμε αυτή την αρχή πολιτικής συμπεριφοράς, δεν στηρίζαμε την προηγούμενη κυβέρνηση: γιατί βάδιζε σε λάθος δρόμο.
Αυτή η αρχή συμπεριφοράς του συνειδητού πολίτη δεν αλλάζει με αλλαγές κυβερνήσεων: εξακολουθεί να ισχύει και θα εξακολουθεί να ισχύει σε κάθε κατάσταση.
Piketty etc: Our manifesto for Europe (The Guardian)  [ελληνικά: Μανιφέστο για μια πολιτική ένωση του ευρώ]

Glienicker Gruppe (Armin von Bogdandy, Christian Calliess, Henrik Enderlein, Marcel Fratzscher, Clemens Fuest, Franz C. Mayer, Daniela Schwarzer, Maximilian Steinbeis, Constanze Stelzenmüller, Jakob von Weizsäcker, Guntram Wolff): Towards a Euro Union  [ελληνικά:Προς μια Ένωση του Ευρώ]

http://www.biblionet.gr/book/199016/%CE%A3%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%AD%CF%81%CE%B3%CE%BF/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1_%CE%AE_%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B9%CF%84%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82Glienicker Gruppe: Τα μέλη


Τα μέλη του Glienicke Group Christian Calliess και Henrik Enderlein σε συζήτηση με τους Γιούργκεν Χάμπερμας και Γιόσκα Φίσερ με θέμα «Η Ευρώπη και το νέο Γερμανικό ζήτημα»: Περιέχεται στο συλλογικό τόμο: Δημοκρατία ή Καπιταλισμός - Η Ευρώπη σε κρίση, Τόμος Α’ (εκδόσεις «Επίκεντρο» σε συνεργασία με τις εκδόσεις Blätter für deutsche und internationale Politik, με επιμέλεια της Ρούλας Γκόλιου και μετάφραση Γ. Β. Ριτζούλη).
Στον Α΄ Τόμο του βιβλίου περιέχονται και κείμενα των Ulrich Beck, Hauke Brunkhorst, Claudio Franzius, Ulrike Guérot, Jürgen Habermas, Oskar Negt, Ulrich Κ. Preuss, Hans-Jürgen Urban.

  
«Έξω πάμε καλά». Μέσα;
    
Τάσος Γιαννίτσης (Huffinggtonpost): Ελλάδα - Ευρώπη: Η ανάγκη πολιτικής απάντησης

Κόλιν Κράουτς - «Ο περίεργος μη θάνατος του νεοφιλελευθερισμού»

Τόνυ Τζάντ: Στην εποχή της νέας ανασφάλειας, να υπερασπισθούμε μαχόμενοι την κοινωνική δημοκρατία - Να μην προδώσουμε τις προηγούμενες και επόμενες γενιές - Τα κρίσιμα χρόνια τα έφαγαν οι ακρίδες. - Τι είναι ζωντανό και τι νεκρό στη Σοσιαλδημοκρατία; 
     
Ζίγκμουντ Μπάουμαν: Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος, μακροπρόθεσμα αισιόδοξος
  
   
Επιστροφή στα βασικά: Πήγε χαμένος μισός αιώνας

Υπερβάσεις φραγμάτων:
Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968, καθισμένοι στη σκεπή ενός αυτοκινήτου):
Ο Γερμανοβρετανός στοχαστής Ραλφ Ντάρεντορφ και η περίφημη  «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία» με τον Ρούντι Ντούτσκε (1968)

Joachim Petrick: Ralf Dahrendorf & Rudi Dutschke (Der Freitag)    Geladene Zeit (Dahrendorf/1968)
 
Ραλφ Ντάρεντορφ, ο φιλελεύθερος Κεϋνσιανός - Άντονυ Γκίντενς, ο σοσιαλδημοκράτης υποστηρικτής της αγοράς: Μονομαχία δύο διανοουμένων του London School of Economics για τις αξίες της Δύσης (2001)


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»