Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Η «φυγή προς τα εμπρός» και η προγραμματική ανεπάρκεια του ΣΥΡΙΖΑ. Για την κριτική παρέμβαση Λαπατσιώρα, Μηλιού, Σωτηρόπουλου.

Η επικριτική παρέμβαση των Σπύρου Λαπατσιώρα, Γιάννη Μηλιού και Δημήτρη Π. Σωτηρόπουλου (Mόνη διέξοδος η φυγή προς τα εμπρός!) για τη μεταβατική συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των εταίρων της ευρωζώνης, έχει ιδιαίτερο βάρος όχι μόνον επειδή ο Γ. Μηλιός κατέχει τη θέση του Υπεύθυνου Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και γιατί φιλοδοξεί να είναι (και είναι) τεκμηριωμένη – σε αντίθεση με άλλες κριτικές.
Συγκεκριμένα:
1. Οι επικρίνοντες αναφέρονται στην «ελλιπή προετοιμασία» και σε «αντιφατικές τακτικές» εκ μέρους της ελληνικής πλευράς, καθώς και για «απουσία σοβαρού σχεδίου που να στηρίζεται σε αριθμούς και ανάλυση». Τονίζουν ότι «ακόμη και στο Παράρτημα που δημοσίευσε το ΥΠΟΙΚ ως τεχνική σύνοψη, φαίνεται το επιφανειακό επίπεδο».
 
Για την απουσία σοβαρού σχεδίου και τις αντιφάσεις, η διαπίστωση είναι σε μεγάλο βαθμό σωστή, ωστόσο θα 'πρεπε άραγε η ευθύνη να καταλογίζεται στο ΥΠΟΙΚ και στον Γιάνη Βαρουφάκη; Στην πραγματικότητα πίσω από τη «διαπραγμάτευση χωρίς σχέδιο», ιδιαίτερα την αδυναμία αντιπροσφοράς από την αρχή της διαπραγμάτευσης (ως “trade off”) ισοδύναμων και κοστολογημένων μεταρρυθμιστικών μέτρων, δημοσιονομικά ουδέτερων ή επωφελών, αλλά με σαφές φιλολαϊκό κοινωνικό πρόσημο, βρίσκονται οι κραυγαλέες προγραμματικές ελλείψεις του ΣΥΡΙΖΑ που έχουν ήδη επισημανθεί εδώ και πολύ καιρό
Η ευθύνη γι' αυτές είναι συλλογική, των αρμόδιων οργανων του ΣΥΡΙΖΑ (στο μέτρο που αναλογεί, είναι και του ίδιου του Γ. Μηλιού λόγω της θέσης του). Ασφαλώς όχι του Γ. Βαρουφάκη, ο οποίος, εφόσον βρέθηκε μπροστά σε προγραμματικά χάσματα και ανεδαφικές διακηρύξεις bonne pour l' Orient, ήταν μάλλον αναγκασμένος να αυτοσχεδιάσει.
2. Για την «επικοινωνιακή διαχείριση», οι επικριτές έχουν επίσης δίκιο – απολύτως για το αρχικό «οπερετικό επεισόδιο» μεταξύ Γιάνη Βαρουφάκη και Γερούν Ντάϊσεμπλουμ. Το επεισόδιο αφαίρεσε με μιάς διαπραγματευτική ισχύ απο την ελληνική πλευρά, και μάλιστα πολλή. Δυστυχώς ο υπερτονισμός του «επικοινωνιακού» στοιχείου (με την έννοια του «πολιτικού περιτυλίγματος» - και όχι του επικοινωνιακώς πράττειν) συνεχίστηκε, με παράπλευρη επίπτωση μια «λαϊφστυλική» εικόνα για την ελληνική πλευρά, εικόνα καθόλου ευνοϊκή, ιδιαίτερα όταν εκπροσωπείς μια χώρα με αρκετούς πολύ πλούσιους πολίτες, ωστόσο αναγκασμένη να προσφύγει σε δανειστή τελευταίας καταφυγής, και ένα αποτυχημένο κράτος. 
Η «επικοινωνιακή διαχείριση», σημείο σύγκλισης πολύ διαφορετικών ελληνικών (και όχι μόνον) κυβερνήσεων, εδώ και δεκαετίες παράγει πάντα το ίδιο αποτέλεσμα: αναξιοπιστία «προς τους έξω», όμως στο τέλος, έστω και με καθυστέρηση, αναξιοπιστία και προς τους πολίτες της χώρας.
3. Ότι η κυβέρνηση δεν είχε σταθερή τακτική διαπραγμάτευσης «και φυσικά στην ίδια συνάντηση ακόμη και σε μη έμπειρους παρατηρητές φάνηκε ότι δεν υπάρχει και ομάδα ισότιμων κυβερνητικών μελών στη διαπραγμάτευση», είναι επίσης σωστό. Η διαπραγμάτευση έμοιαζε όντως με «show Βαρουφάκη». Αυτό όμως έχει σχέση με τον αναγκαστικό αυτοσχεδιασμό που επισημάνθηκε στο (1). Θα μπορούσε πάντως να αποφευχθεί εν μέρει, άν εμπλέκονταν περισσότερο στη διαπραγμάτευση και οι άλλοι ικανοί οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ. Την εικόνα αυτή διόρθωσε κάπως η εμπλοκή του πρωθυπουργού, στο μέτρο που έγινε (κυρίως με την τηλεφωνική επικοινωνία Μέρκελ - Τσίπρα και με τις συναντήσεις Τσίπρα με τον Ιταλό πρωθυπουργό και με τον Αυστριακό καγκελάριο).
4. Η «επαναφορά στην ημερήσια διάταξη προγραμματικών δεσμεύσεων για αναδιανομή εισοδήματος και ισχύος προς όφελος των δυνάμεων της εργασίας, για ανοικοδόμηση του κοινωνικού κράτους, για δημοκρατία και συμμετοχή», «η ριζική μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος» και το «εσωτερικό
“μνημόνιο για τον πλούτο, με παράλληλη βελτίωση των όρων ζωής των λαϊκών τάξεων», είναι καλές και άγιες επισημάνσεις και ευχή είναι να γίνουν καθοδηγητικές αρχές διαρκούς εφαρμογής.
Εντούτοις: (α) Δεν ήταν και τόσο σαφής προγραμματικά αυτή η δέσμευση, και (β) όταν ο αριστερός ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει την κυβερνητική συνεργασία με τους δεξιούς ΑΝΕΛ δεν είναι και τόσο προφανές ότι έχει αυτά ως πρώτη προτεραιότητα. Δυστυχώς. 
Ωστόσο αυτή η επιλογή συμμαχιών είναι γεγονός τετελεσμένο για το ορατό μέλλον και ο δρόμος που υποδεικνύουν οι Λαπατσιώρας, Μηλιός και Σωτηρόπουλος δεν είναι μεν κλειστός, αλλά η πορεία προς αυτόν χρειάζεται ταχεία προγραμματική ωρίμανση και κυρίως κυβερνητικές και νομοθετικές πράξεις. 
   
Συνοπτικά:
Σε καίρια σημεία οι Λαπατσιώρας, Μηλιός και Σωτηρόπουλος έχουν δίκιο ως προς τα «τυπικά». Ωστόσο, παίρνουν το λόγο ως Επιμηθείς: γι' αυτά τα πράγματα, ο επίδοξος κυβερνήτης φροντίζει να είναι προετοιμασμένος πολύ πριν αναλάβει καθήκοντα και μάλιστα έχοντας ήδη ενημερώσει με διαφάνεια τους ψηφοφόρους. 
Οι παρατηρήσεις των επικριτών, στην ουσία αναδεικνύουν την προγραμματική ανεπάρκεια του ΣΥΡΙΖΑ και διαπιστώνουν την «απουσία σοβαρού σχεδίου που να στηρίζεται σε αριθμούς και ανάλυση» - κάτι που όντως θύμιζε την «προγραμματική βρεφονηπιακή χαρά» των παλιών ξεχασμένων «Ζαππείων» της ΝΔ. Όμως για την ανεπάρκεια αυτή δεν φταίει ο ΥΠΟΙΚ. Αντίθετα, καταλογίζεται εν μέρει και σε όσους είχαν σχετική αρμοδιότητα και ευθύνη  – στο μέτρο που τους αναλογεί.
Όπως έλεγε και ο Γέρο-Πιστός στη «Λαίδη και τον Αλήτη», «έπρεπε να το είχα καταλάβει». Έγκαιρα. Άραγε δεν το είχαν καταλάβει; Ή μήπως το είχαν καταλάβει, ωστόσο σιωπούσαν για
«λόγους τακτικής»; 
Άν ισχύει το τελευταίο, είναι κάτι που χρειάζεται εξαντλητική συζήτηση: θέτει το ακανθώδες ζήτημα των σχέσεων μεταξύ των ιδεατών, διακηρυκτικών αρχών μιας γενικά και αόριστα «ριζοσπαστικής αριστερής πολιτικής» και των εργαλείων από «σκληρό πολιτικό μέταλλο», που οικοδομούν τις συγκεκριμένες οικονομικές πολιτικές, τις διαφορετικές επιλογές διαχείρισης του κράτους και τα διαφορετικά Κοινωνικά Συμβόλαια.
Γιώργος Β. Ριτζούλης
 
Υ.Γ.: Τόσο ως προς το προγραμματικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και ως προς τις ενδοκομματικές πολιτικές διαφοροποιήσεις, δεν πρέπει να αδικούμε τους καθηγητές Λαπατσιώρα, Μηλιό και Σωτηρόπουλο: είναι σαφές ότι στη διάρκεια των 3-4 προηγουμένων χρόνων, το «προφίλ» και των τριών στη διαλογική αντιπαράθεση εντός αυτού του κόμματος ήταν αρκετά σαφές και διακριτό.
Το φάσμα των απόψεων εντός του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και είναι πολύ μεγάλο από προγραμματική σκοπιά. Οι 3 καθηγητές είχαν σαφές στίγμα που συνοψίζεται σε μια πολιτική εσωτερικής, ενδοελλαδικής αναδιανομής με φιλολα
ϊκό πρόσημο, με σαφή δέσμευση για παραμονή στη ζώνη του ευρώ, με σαφείς αποστάσεις από τις «σκληρές αντιμνημονιακές ΕΑΔΕ» και τις εθνικιστικές εξάρσεις γερμανοφάγων και άλλων λωτοφάγων.
Οι 3 επικριτές κινήθηκαν πάντα μέσα σε μια
αλληλέγγυα πολιτική κατεύθυνση αντιμετώπισης της ευρωπαϊκής κρίσης. Με βασική αρχή όπως σκιαγραφήθηκε από τον Χάμπερμας: «όχι σε πλαστές γραμμές αντιπαράθεσης κατά μήκος εθνικών συνόρων» που βάζουν τα ευρωπαϊκά έθνη το ένα αντιμέτωπο του άλλου, αλλά «διάκριση αφενός των θυμάτων και αφετέρου των κερδισμένων ή διασφαλισμένων από την κρίση», με βάση την ένταξη σε κοινωνικές τάξεις και κοινωνικά στρώματα, ανεξάρτητα από σύνορα και εθνική προέλευση».
Ωστόσο, ανεξάρτητα από τη στάση και τη συνεισφορά των τριών κριτικών (επαρκή ή μη, ανάλογα πως κρίνει ο καθένας), το υπαρκτό αποτέλεσμα στα προγραμματικά πράγματα του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτό που φάνηκε στις εκλογές. Παρά την κάποια βελτίωση σε σχέση με το 2012, έχουν ακόμη πολλή απόσταση να διανύσουν στο δρόμο προς
«ένα σοβαρό σχέδιο που να στηρίζεται σε αριθμούς και ανάλυση».

Κείμενα του Γιάννη Μηλιού στον ιστότοπο Μετά την Κρίση:
   
Ο ακραίος χαρακτήρας του Ελληνικού νεοφιλελευθερισμού εντός της Ευρωζώνης  
   
"Εργατική τάξη και μεσαίες τάξεις: Ταξική θέση και ταξική τοποθέτηση", περιοδικό "Θέσεις", τεύχος 99, Απρίλιος - Ιούνιος 2007).  
 
Για την προγραμματική ανεπάρκεια του ΣΥΡΙΖΑ - στον ιστότοπο Μετά την Κρίση:

«Έξω πάμε καλά». Μέσα;

3 σχόλια:

  1. Respect!
    Εύστοχη, επεξεργασμένη ανάλυση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ, ήταν ένας πρώτος πολύ γενικός σχολιασμός. Η κριτική των 3 είναι εμπεριστατωμένη και ίσως χρειάζεται να επισημανθούν και άλλα πράγματα.
      Στο σχολιασμό μου προστέθηκε σύντομα και ένα υστερόγραφο (δεν ξέρω άν έγινε αντιληπτό), ως αναφορά για τη θέση των 3 μέσα στον κομματικό "προγραμματικό αστερισμό". Νομίζω ότι χωρίς αυτό το ΥΓ, το σχόλιό μου κινδυνεύει να είναι άδικο προς τους 3.

      Διαγραφή
  2. Respect και απο εναν αφωτιστο!!!

    Μας γεμιζεις γλυκοπικρη* υπερηφανεια (ως Μηχανικος παλια στην Ανανεωτικη Αριστερα)

    Αφωτιστος Φιλελλην

    *για την πικρη δεν ευθυνεσαι φυσικα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»