Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2015

Η οικονομία συνεχίζει να αργοπεθαίνει, καθημερινά…
Πότε θα αποφασίσουν να κυβερνήσουν; Θέλουν να κυβερνήσουν;

του Κώστα Καλλίτση

 
Η οικονομική συγκυρία στην Ευρώπη βελτιώνεται. Η κατανάλωση ενισχύεται καθώς η τιμή του πετρελαίου έχει πέσει από τα 100 δολ./βαρέλι, που ήταν τον περασμένο Ιούνιο, στα 51 δολ./βαρέλι. Το φτηνό ευρώ ενισχύει τις ευρωπαϊκές εξαγωγές. Η ισοτιμία έχει πέσει στο 1,0976 με το δολάριο (χαμηλό 12ετίας) και τείνει προς το 1:1, εκεί που ήταν όταν γεννήθηκε το ευρώ πριν από 15 χρόνια. 
Πρώτα θετικά στοιχεία εμφανίζονται στις οικονομίες Ισπανίας, Ιρλανδίας, Πορτογαλίας. Και στην Ιταλία προβλέπεται επιστροφή σε μικρή ανάπτυξη μέσα στο τρέχον τρίμηνο. Η γερμανική οικονομία δείχνει να ξεπερνά τα σημάδια αδυναμίας που εμφανίστηκαν από το καλοκαίρι και, εφόσον δεν υπάρξει Grexit και δεν αναζωπυρωθεί η κρίση Ρωσίας - Ουκρανίας, προβλέπεται ότι θα εισέλθει σε φάση πραγματικής ανάκαμψης. Το ΑΕΠ της Ευρωζώνης προβλέπεται να αυξηθεί 1,5% φέτος (αντί 1% προ διμήνου), τάση που ενισχύεται από το «πρόγραμμα Ντράγκι», τα 60 δισ. ευρώ που κάθε μήνα θα ρίχνονται στην ευρωπαϊκή οικονομία από αύριο. 

Οι αστοχίες ενός μαθητευόμενου μάγου 
σε δύσκολα καθήκοντα













Όλες οι χώρες του κόσμου (σχεδόν όλες…) εκμεταλλεύονται το φτηνό και άφθονο χρήμα που κυκλοφορεί στις διεθνείς αγορές, για να αναδιαρθρώσουν τα χρέη τους, αντικαθιστώντας τα ομόλογα που είχαν εκδώσει με υψηλό επιτόκιο με νέα, με χαμηλότερο. Η Πορτογαλία δανείζεται με επιτόκιο 0,384 για τριετία και 1,684 για δεκαετία (από 1,089 και 2,939 αντίστοιχα, προ τριμήνου) κι έτσι αποπληρώνει το ΔΝΤ―το ξεφορτώνεται. Η Κύπρος ετοιμάζεται να βγει στις αγορές, έχοντας λάβει μόνο τη μισή από τη βοήθεια που της είχε εγκριθεί―τα 5 από τα 10 δισ. ευρώ, περίπου.Η διεθνής συγκυρία είναι πολύ ευνοϊκή. Θα μπορέσουμε να την εκμεταλλευτούμε;
Ύστερα από αλλεπάλληλα success stories, η οικονομία μας κείτεται βαριά εξασθενημένη. Τα «κόκκινα» δάνεια αυξάνονται με επικίνδυνο ρυθμό, η αλήθεια είναι ότι (μαζί με τις ρυθμίσεις-μαïμού) έχουν ήδη υπερβεί τα 110 δισ. ευρώ. Αν η τρέχουσα αβεβαιότητα παραταθεί και συνεχιστεί το πάγωμα της οικονομικής δραστηριότητας, είναι βέβαιο ότι δεν θα αντέξουν ούτε υγιείς, σήμερα, επιχειρήσεις. Η περαιτέρω καταστροφή της παραγωγικής βάσης και η μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας (από το 26%...) δεν είναι σενάριο φαντασίας. Γιατί η οικονομία συνεχίζει να αργοπεθαίνει, καθημερινά.
Το βασικό είναι να αποσαφηνίσουμε τι ακριβώς θα κάνουμε. Αυτή τη στιγμή βαδίζουμε με μια συμφωνία-πλαίσιο που περιέχει ένα σύνολο θεματικών τίτλων και ασαφειών:
(α) Περιέχει τόσα πολλά, που καμία κυβέρνηση, οποιασδήποτε χώρας, δεν θα μπορούσε να υλοποιήσει σε τόσο βραχύ χρόνο. Οσα κι αν κάνει, στο τέλος δεν αποκλείεται να της πουν «δεν είναι αρκετά». 
(β) Οπως φάνηκε ήδη, από τις πρώτες μέρες, οι ασάφειες παραλύουν την όποια δράση και χρησιμοποιούνται σαν «κρυψώνες» από αξιωματούχους που διαφωνούν με τη δύσκολη αλλά αναγκαία πορεία της χώρας μέσα στην Ευρωζώνη και με όσα αυτή συνεπάγεται.
Είναι δεδομένο ότι η διαχείριση της χώρας θα συνδιαμορφώνεται με τους Ευρωπαίους εταίρους μας και το ΔΝΤ. Κι είναι άνευ ουσίας η συζήτηση αν υπάρχει ή δεν υπάρχει Μνημόνιο ή αν υπάρχει ή δεν υπάρχει επιτήρηση - υπάρχουν και θα υπάρχουν και τα δύο, το θέμα είναι ποια πολιτική θα στηρίζουν. Η ουσία είναι ότι η χώρα πρέπει να αρχίσει να κυβερνιέται. Πρώτον, η κυβέρνηση πρέπει να αποσαφηνίσει τι ακριβώς θέλει να κάνει―σοβαρά πράγματα, όχι αστειότητες. Και ό,τι συμφωνήσει να υλοποιηθεί γρήγορα και αποτελεσματικά. 
Τι δεν βοηθάει; Δεν βοηθάει η επανάληψη πρακτικών του πρόσφατου παρελθόντος: Να ξύνεις τον πάτο των δημόσιων ταμείων για να βρεις λεφτά. Να ασθμαίνεις τρέχοντας πίσω από κάθε δόση. Να κινδυνεύεις συνεχώς να κηρύξεις χρεοκοπία, να αναστέλλεις άλλες πληρωμές προκειμένου να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις. Να χάνεις χρόνο σε εθνολαϊκές μεταφράσεις ασαφών συμφωνιών, σε αναδιατυπώσεις «κακόηχων» εννοιών, σε έναν κλεφτοπόλεμο δηλώσεων και σε ανούσιους λεονταρισμούς. Ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος, είναι εχθρός μας. Για να τον κερδίσουμε, οφείλουμε να τρέξουμε. Σε σαφώς χαραγμένο δρόμο.
Την ευθύνη της πορείας, έξω από την ύφεση αλλά μέσα στην Ευρωζώνη, την έχει ο πρωθυπουργός, Αλ. Τσίπρας. Χαίρει ευρύτατης αποδοχής, μεγαλύτερης εκείνης προ των εκλογών. Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν, μάλιστα, ότι αν έκανε τώρα εκλογές (παρεμπιπτόντως, με λίστα…), θα αναδεικνυόταν νικητής με ακόμη ευρύτερη διαφορά από τον δεύτερο, που θα βυθιζόταν στα ποσοστά του Μαΐου 2012. Αυτή η λαϊκή αποδοχή δίνει στον κ. Τσίπρα πολύ μεγάλα περιθώρια να κυβερνήσει απαλλαγμένος από τους καταναγκασμούς παραλυτικών εσωκομματικών ή άλλων ισορροπιών που εγκλωβίζουν τη χώρα στην αδράνεια. Και έχουν ως αποτέλεσμα η Ελλάδα να απειλείται να συρθεί σε βαθύτερη ύφεση, σκληρότερη λιτότητα.

Ο Κώστας Καλλίτσης είναι δημοσιογράφος στην εφημερίδα «Καθημερινή».
   
Άρθρα του Κώστα Καλλίτση στον ιστότοπο Μετά την Κρίση:
 

“... Η σαφής δέσμευση πως θα πληρώσουν οι δικοί μας πλούσιοι - ή, αλλιώς, δουλειά δεν γίνεται - μας προσανατολίζει με το μοναδικό τρόπο, που μπορεί να οδηγήσει το πρώτο εγχείρημα διακυβέρνησης της ριζοσπαστικής αριστεράς στη νίκη. 
Η ίδια η διαπραγματευτική ισχύς της κυβέρνησης στο εξωτερικό, όπως σωστά το θέτει ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης («Έχουμε δρόμο ακόμα»), θα εξαρτηθεί από τις κοινωνικές συμμαχίες που θα διαμορφώσει στο εσωτερικό. «Και αυτό δεν είναι θέμα επικοινωνιακής διαχείρισης, αλλά πολιτικής ουσίας. Η κυβέρνηση δεν θα πρέπει να αναλωθεί σε μάταιες προσπάθειες να τους κρατήσει όλους ευχαριστημένους, αλλά να καθορίσει με σαφήνεια ποιοι [συνέλληνες] θα κερδίσουν και ποιοι θα χάσουν από τη δική της πολιτική». 
Ως προς αυτό, όσο κακή κι αν είναι η συμφωνία, δεν μας δημιουργεί κανένα απολύτως πρόσκομμα, την ίδια στιγμή που ενισχύεται η διεθνής εργατική συμμαχία, στο μέτρο που οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι κατανοούν πως το επίδικο είναι κατεξοχήν ταξικό. Πράγμα που αποδυναμώνει ισχυρά τις προπαγάνδες τύπου Bild, περί των Ελλήνων, που επιβουλεύονται τις οικονομίες των Γερμανών συνεπών φορολογουμένων. 
Εδώ παίζεται το θεμελιώδες παιχνίδι:
Και δεν αφορά το 99% απέναντι στο 1%, δυστυχώς. Είναι πολύ περισσότερο από 1% το ποσοστό όσων εξυπηρετούνται από τη νεοφιλελεύθερη πολιτική και το μνημονιακό καθεστώς. 
Που σημαίνει πως όσοι από «τα αριστερά» κρίνουν τη συμφωνία, αλλά θεωρούν λογικό πως η φορολόγηση της περιουσίας θα πρέπει να ξεκινάει από διάφορα υψηλόκορφα αφορολόγητα θα πρέπει, μάλλον, να το ξανασκεφτούν στα σοβαρά. Και όχι μόνο γιατί, ως προς αυτό, γελά μαζί μας ολόκληρη η καπιταλιστική Σκανδιναβία. 
Όπως, επίσης, να ξανασκεφτούμε πάνω στο επιχείρημα πως θα πρέπει οι εργασιακές μας εξαγγελίες να καθυστερήσουν στην υλοποίησή τους γιατί θα πλήξουν κάποιες επιχειρήσεις. Και όχι μόνο γιατί αρκετές από αυτές είναι συνειδητοί κανίβαλοι. Αλλά και γιατί, ακόμη κι αν ο επιχειρηματίας είναι πραγματικά καλόψυχος, δεν μπορεί να επιβιώνει μην πληρώνοντας τις υπαλλήλους του για όσο θέλει, μην πληρώνοντας άπειρες πραγματικές υπερωρίες ή δίνοντάς τους 300 ευρώ μαύρα. Εν τοιαύτη περιπτώσει, ας παραχωρήσει την επιχείρηση στις υπαλλήλους”. 
  
Φραγκίσκος Κουτεντάκης:«Έχουμε δρόμο ακόμα» (Αυγή, 1.3.2015) 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Printfriendly

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:
Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι

ΕΠΙΛΟΓΕΣ:<br>Αντρέϊ Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι
Πως η αγάπη επουλώνει τη φθορά του κόσμου

Enrico Berlinguer (1981):

Enrico Berlinguer (1981):
Η ηθική διάσταση στην κρίση της πολιτικής

Danilo Kiš:

Danilo Kiš:
Συμβουλές σε νεαρούς συγγραφείς, και όχι μόνον

Wolfgang Münchau

Wolfgang Münchau
Ο συντάκτης οικονομικών θεμάτων Βόλφγκανγκ Μύνχάου (Der Spiegel - Financial Times)

Predrag Matvejević:

Predrag Matvejević:
Ο Ρωσο-Κροάτης ανιχνευτής και λάτρης του Μεσογειακού κόσμου

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο Φρανκφουρτιανός από τη Νεμπράσκα: Δικαιοσύνη & ελπίδα απέναντι στην ιδιοτέλεια των ελίτ

Azra Nuhefendić

Azra Nuhefendić
Η δημοσιογράφος με τις πολλές διεθνείς διακρίσεις, γράφει για την οριακή, γειτονική Ευρώπη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη

Βαλκανική Χερσόνησος, η όμορφη
Όριο της Ευρώπης, οριακή Ευρώπη

Μάης του '36, Τάσος Τούσης

Μάης του '36, Τάσος Τούσης
Ο σκληρός Μεσοπόλεμος: η εποχή δοσμένη μέσα από τη ζωή ενός ανθρώπου - συμβόλου

Στον καιρό των τσιγγάνων και της μικρής Μαρίας

Ετικέτες

1968 αειφορία Αρχιτεκτονική Αυστρομαρξισμός Βαλκανική Βαρουφάκης βιοποικιλότητα Βρετανία Γαλλία Γερμανία Γκράμσι Εκπαίδευση ΕΚΤ Ελεφάντης Ενέργεια Επισφάλεια Ευρωκομμουνισμός ΗΠΑ Ήπειρος Θεοδωράκης Θεσσαλονίκη Ιβάν Κράστεφ Ινστιτούτο Bruegel Ισπανία ιστορία Ιταλία Κέϋνς Κίνα Κινηματογράφος Κλιματική αλλαγή Κοινοτισμός κοινωνική ανισότητα Κορνήλιος Καστοριάδης Κοσμάς Ψυχοπαίδης Κύπρος Λιάκος Α. Λογοτεχνία Μάνεσης Μάξ Βέμπερ Μάρξ Μαρωνίτης Μέσα Ενημέρωσης Μεσόγειος Μιχ. Παπαγιαννάκης Μουσική Μπερλινγκουέρ Νεοναζισμός Νεοφιλελευθερισμός Νίκος Πουλαντζάς Ο τόπος Οικολογία Π. Κονδύλης Παιδεία Πολωνία Πράσινοι Προσφυγιά Ρήγας Ρίτσος Ρωσία Σεφέρης Σολωμός Σοσιαλδημοκρατία συνδικαλισμός Σχολή Φραγκφούρτης Ταρκόφσκι Τουρκία Τράπεζες Τρομοκρατία Τσίπρας Φιλελευθερισμός Φιλοσοφία Φούσκα ακινήτων Χαλκιδική Χρήστος Γιανναράς Χριστιανισμός André Gorz Azra Nuhefendić Christopher Lasch Claus Offe Colin Crouch Ernst Bloch Ernst-W. Böckenförde Fischer Franklin Roosevelt Grexit Habermas J. Augstein Krugman Laclau Le Corbusier Louis Althusser Marc Mazower Matvejević Mudde Niels Kadritzke Ralf Dahrendorf Stiglitz Streeck T. S. Eliot Ulrich Beck Ulrike Guérot Umberto Eco Wallerstein Walter Benjamin Wolfgang Münchau Žižek Zygmunt Bauman

Song for the Unification (Zbigniew Preisner -
Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube

Song for the Unification (Zbigniew Preisner - <br>Elzbieta Towarnicka - Kr. Kieślowski) - youtube
Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων,
ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον...
Ἡ ἀγάπη ...πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει...
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα·
μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη (προς Κορινθ. Α΄ 13)

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης

Ισραήλ - Παλαιστίνη: Στο τέλος της γης
Νταβίντ Γκρόσμαν: Το πένθος του πατέρα και της Ιστορίας

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη

Κουνκούς ή Δίας, ένας λευκός γάτος απο τη Μοσούλη
Μια ιστορία προσφυγιάς, στη Λέσβο και στη Νορβηγία

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια

Luka Lisjak Gabrijelčič: Χάννα Άρεντ, τα πρώτα χρόνια
Hannah Arendt, zgodnja leta (στο Razpotja - Σλοβενικά)

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής
Erik Stokstad («Science»): New rice variety could feed the planet without warming it

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα

Μανιτάρια, ένα σύγχρονο ελληνικό θαύμα
Τα μικροκλίματα της Ελλάδας, εξασφαλίζουν μεγάλη βιοποικιλότητα μανιταριών (Βασιλική Χρυσοστομίδου, «Καθημερινή», αναδημοσίευση «Δασαρχείο»)

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»

Zygmunt Bauman: «Ρευστές ζωές, ρευστός κόσμος, ρευστή αγάπη»
«Είμαι βραχυπρόθεσμα απαισιόδοξος αλλά μακροπρόθεσμα αισιόδοξος»

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin

Zygmunt Bauman, Krzysztof Pomian, Marcel Gauchet, Michael Kazin
Ο 21ος αιώνας: Ένας κόσμος χωρίς την αριστερά (“Kultura Liberalna” - Πολωνία, αγγλικά)

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο

Οι φλαμουριές ανθίζουν στο Σεράγεβο
Η λογοτεχνική δημοσιογραφία στα καλύτερά της - Azra Nuhefendić

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος - του Μικαέλ Λεβύ

K.S. Karol (1924 - 10 Απριλίου 2014), ο δημοσιογράφος   - του Μικαέλ Λεβύ
- «Με ποιανού το μέρος είστε κύριε Κάρολ»; - «Είμαι με τον εαυτό μου»

Jürgen Habermas

Jürgen Habermas
¨Ολα τα κείμενα από το περιοδικό "Blätter für deutsche und internationale Politik"
(pdf, Γερμανικά)

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι

Η Ρεïχανέχ Τζαμπαρί και οι νάρκισσοι
Φιλελεύθεροι και «μαρξιστές» νάρκισσοι της «γενιάς του '68» στη Δύση, ποτέ δεν θα καταλάβουν γιατί προτίμησε το μνήμα για να μη παραιτηθεί από την αξιοπρέπειά της. Η αδιαφορία τους είναι φυσικό επακόλουθο της ιδεολογίας και της νοοτροπίας τους

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν

«Σταθμοί του Σταυρού», μια ταινία του Ντίτριχ Μπρίγκμαν
Η Μαρία ανήκει και στους δύο κόσμους, αλλά και σε κανέναν από αυτούς. Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν. Αντεπεξέρχεται όσο καλύτερα μπορεί στις απαιτήσεις των μεν και των δε, χωρίς να διστάζει να στηλώσει το κορμάκι της όταν διακυβεύονται οι αρχές της. Δε θέλει να τη φωτογραφίζουν, να την αναγκάζουν να ακούει ποπ μουσική, να λέει ψέματα, να αφίσταται των αξιών της. Δεν είναι ψόφιο ψάρι· πάει ενάντια στο ρεύμα. Θα θυσιάσει τη ζωή της για να μιλήσει επιτέλους ο τετράχρονος αδερφός της, που αρχίζει να θεωρείται αυτιστικός από ιατρούς και οικογένεια : μόλις ξεψυχήσει, ο αδερφός της αρχίζει να μιλάει - του Ν. Ράπτη

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)

Ρούντι Ντούτσκε, Ραλφ Ντάρεντορφ (Φράϊμπουργκ, 1968 - H «επί της στέγης του αυτοκινήτου συνομιλία»)
Ο ήπιος επαναστάτης χωρίς δόγμα με τον φιλελεύθερο υποστηρικτή της κοινωνικής δικαιοσύνης και του Κέϋνς - Υπερβάσεις «φραγμάτων» σε μια εποχή που η Πολιτική γραφόταν με κεφαλαίο «Π»

The Roosevelt Institute

The Roosevelt Institute
Ελεωνόρα και Φραγκλίνος Ρούσβελτ - Πολιτική για καιρούς οικονομικής κρίσης

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate

Jean Monnet's Brandy and Europe's Fate
Οι οραματισμοί του Ζαν Μονέ για την ενωμένη Ευρώπη και η αντιμετώπιση της κρίσης
- του Strobe Talbott (The Brookings Essay)

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο

Georg Trakl (1887-1914) - Ένας οδοιπόρος στον μαύρο άνεμο
Η ποίηση στα σκοτεινότερά της και στα καλύτερά της
Εισαγωγή, σημειώσεις, σχόλια, μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα

Παναγιώτης Ιωακειμίδης: Πολιτική εξουσία και ζώα
Ένας ρόλος για τα κατοικίδια στους χώρους της εξουσίας

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο
(πέθανε τον Μάïο του 2014)

Ο εκ των υστέρων αποχαιρετισμός στον Λουκάνικο, κατά κόσμον Θόδωρο <br>(πέθανε τον Μάïο του 2014)
Ο σκύλος - σύμβολο μιας σκληρής εποχής, η προσωπικότητα του 2011 (Time)

Φιλιά εις τα παιδιά

Φιλιά εις τα παιδιά
Ένα κομμάτι Θεσσαλονίκης του χθές και του σήμερα

Street Art Utopia

Street Art Utopia
We declare the world as our canvas

Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας & Ανάπτυξης:
Γιατί μεγαλώνει διαρκώς η κοινωνική ανισότητα

Christopher Lasch

Christopher Lasch
Ο καταναλωτισμός υπονομεύει τις αξίες της σταθερότητας και της αφοσίωσης, προπαγανδίζει
την καταστροφή της οικογενειακής ζωής (φωτ. από τον ιστότοπο Eagainst.com)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)

Jürgen Habermas - αφιέρωμα στο περιοδικό Esprit, 8/9-2015 (γαλλικά)
Ο τελευταίος φιλόσοφος - τι ζητά η φιλοσοφία σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς;

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ

Ενρίκο Μπερλινγκουέρ
Hθικολόγος, συντηρητικός, εργατιστής, προπαγανδιστής της λιτότητας;¨Η επικριτής του καταναλωτισμού και της σπατάλης, για μια άλλη πολιτική ηθική, για τον "μικρό" πολίτη;

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας
«Χριστούγεννα με τον Κοκκινολαίμη – Το Αηδόνι του Χειμώνα»